Het vermaaklyk buitenleven, of de zingende en speelende boerenvreugd
(1716)–Jan van Gijsen–![]()
Jan, in zyn eenzaamheid, veracht het dartel minnen;
Want ’t schoon kristalle nat van Baghus streelt zyn zinnen. | |
[pagina 11]
| |
[pagina 12]
| |
Geen vreugd op aard, Of word gebaart
Door u; Ik schuw
De mal - - le min van Tryn,
En prys den klaaren wyn.
2
Wat brengt de zotte min
Al kwelling naar het meisje,
Zy speelt gestadig in
Uw herte, ziel en zin:
Men lyd gestaag Met vlaag op vlaag,
Met macht, By nacht.
Ik heb gestreên, En dat geween
Met kracht Doorbragt,
Omtrent een Jaar; Nu schuw ik haar:
Weg meid, Altyd
Te loopen naar uw gat,
Ben ik, met reên, al zat.
3
De held’re Wyn verheugd,
En ’t minnen doet my zugten.
O Baghus! ’k prys uw deugd,
Gy mint en kweekt de vreugd.
Weg malle min, Vlied uit myn zin:
De Wyn Zal myn
Verheugen doen, En lusten voên;
Ik haat Het kwaad
Van ’t minnevier; Weg, weg van hier!
’t Kristal Dat zal
My streelen voor myn Tryn.
O schoon kristalle Wyn.
|
|