Het oude Nederlandsche lied. Deel 3
(1907)–Florimond van Duyse–
[pagina 2116]
| |
[pagina 2117]
| |
1.
Op eenen nacht, dat Sint Joseph lag
te rusten, kwam mare Gods
hem wekken uit zijnen slaep;
hij sprak er tot Sint Joseph:
‘wilt er u opwekken,
gij moet vertrekken
met Maria rein.’
Zuiver is de maecht, die, klaer,
moest naer
Egypten met dat kleine kind.
2.
Zij steeg op een ezelken, vol van gezuchten,
vol rou en smert,
en dat doorstak haer hert.
De hagel en de kou, de wind haer kwelden,
't water viel zoo dapper op dat naekte veld.
Zij wenschte, dat ezelken
in die woestijne Gods al rusten mocht.
| |
Tekst en melodie.Opgeteekend door J.N. Lemmens (1823-1881), uit den volksmond, in de Brabantsche Kempen; ons medegedeeld door zijn leerling priester Josef Duclos. |
|