Lusthof des gemoets
(1732)–Alle Dercks– Auteursrechtvrij
[pagina 5]
| |
O Heer, wanneer komt dien dag,
Dat ik doch by u sal wesen,
En sien u aenschijn gepresen?
2. Mijn tranen ende mijn klachten,
Zijn mijn spijs die my steedts voet:
Als men my vraegt met verachten,
Waer is nu u Godt soo goedt?
Ick smelt als ick denck daer aen,
Hoe ick voormaels plach te gaen,
Met een hoop volcx hier te lande,
Om u, Heer, te doen off'rande.
3. Waerom wilt gy u soo quellen,
En beroert zijn, o ziel, mijn?
Wilt gantsch u hoop op Godt stellen,
Van u sal hy gedanckt zijn.
Als hy door zijn aenschijn klaer,
Sal wech nemen u kruys swaer.
Dies, o Godt van my niet wijcket,
Want mijn hert my gantsch beswijcket.
4. Ick ben uwes seer gedachtig,
Ook an der Iordanen kant,
En uwer goedtheyt seer krachtig,
In Hermon dat koude lant.
En aen Misar den Berg bloot,
Daer d' een diepte d' ander groot,
Toeschreyt, en daer de tem peesten,
Over my gaen minst en meesten.
Pause.
5. Al de groote waterstromen,
Zijn Heer over my gegaen,
En my over 't hooft gekomen:
Maer gy hebt my bygestaen.
'S daegs toont gy my u goetheyt,
En 's nachts u barmhertigheyt:
Dies sal ick u Heer belijden,
Gy hoed't mijn ziel t' allen tijden.
6. Ick sprack tot Godt: O Godt krachtig,
| |
[pagina 6]
| |
Waerom vergeet gy my gaer?
Waerom moet ick wesen klachtig,
Benaut door de boos' eenpaer?
Ick gevoel haer smaden quaet,
D'welck my door de beenen gaet,
Als sy tot uwer oneere,
Spreken waer blijft nu de Heere?
7. Waerom wilt gy u soo quellen,
En beroert zijn, o ziel mijn?
Wilt gantsch u hoop op Godt stellen,
Van u sal hy gedanckt zijn.
Om dat hy is soo men siet,
Mijn heyl die my jonste biet,
Dies mijn ziel wilt u verblijden,
Godt ist dien ick bid in 't lijden.
|
|