Print Verdichtsels(1861)–Jan Baptista de Corte– Auteursrechtvrij Vorige Volgende LXII. De Sterrekyker. Een sterrekyker stond Te lonken rond en rond Naer 't flikkrend stergewemel Dat vonkelde in den hoogen hemel. Terwyl hy door zyn kykbuis ziet, Ontwaert hy eenen vuilput niet Die gaept voor zyne voeten. Hy ploft er in Tot boven zyne kin. Daer ligt de sukkelaer, te spartlen en te vroeten! Een boer komt by en zegt: Myn vriend, Gy hebt die lesse wel verdiend: Gy wilt, zoo wyd en verre, Den loop nazien van elke sterre, Terwyl uw kort gezigt Niet ziet 't geen voor uw voeten ligt. Die boer sprak billyk. Veel geleerden willen weten [pagina 85] [p. 85] Al wat daer boven ommegaet, En zy vergeten Te zien hoe 't met hen zelven staet. Vorige Volgende