Die vlakte en andere gedigte
(1908)–Jan F.E. Celliers–
[pagina 99]
| |
Erf'nis van hul moed en trouw
is die grond waar ons op bouw,
juigend tot die hemel-blouw:
Vrijheid, Vrijheid!
Eere wie die dood mag lei
om te rus aan hulle sij, -
met die sterwens-woord te skei:
Vrijheid, Vrijheid!
óp dan broers, en druk hul spoor,
voorwaarts, broers, die vaandel voor;
laat die veld ons krijgs-roep hoor:
Vrijheid, Vrijheid!
Woes geweld mag hoogtij hou,
kettings mag ons lede knouw
maar die leuse blij ons trouw:
Vrijheid, Vrijheid!
Jukke mag v'r slawe wees.
manne-harte ken geen vrees,
duld geen boei v'r lijf of gees:
Vrijheid, Vrijheid!
|
|