delijkheid, iemand overslaan.
Vervolgens vroeg Laïs de meisjes wat zij gelezen hadden in de afgelopen maand en waar hun lectuur, in het kort, over ging.
Ten slotte stelde ik vragen in de trant van: ‘Wat is het verband tussen poolcoördinaten en projectieve meetkunde?’
Goede antwoorden varieerden van: ‘Er is geen verband,’ tot: ‘Poolcoördinaten zijn een metrisch hulpmiddel voor de plaatsbepaling van punten. In de projectieve meetkunde spelen zij geen enkele rol.’
‘Zo, meisje, maar weet je dan niet dat volgens Bodo von Bald er een samenhang bestaat tussen poolcoördinaten (onder andere gebruikt in de boldriehoeksmeting) en het concept “polair” dat in de projectieve meetkunde een rol speelt?’
Als zij voor dit beroep op een autoriteit niet bezweken, en de voorgaande test redelijk hadden doorstaan, waren zij in principe toegelaten.
Ditmaal, of het nu kwam doordat ons naderend emeritaat ons indulgent maakte, of doordat het een uitzonderlijk goed jaar was op deze school, werden alle meisjes aangenomen.
Wij dineerden langdurig met moeder Catharina op haar kamers, feliciteerden haar met het uitzonderlijke resultaat, en spraken af hoe zij de praktische regelingen zou treffen.
Bij de armste meisjes, en de meeste meisjes die deze school bezochten, behoorden tot de boeren- of middenstand van huis uit, was het gewoonlijk voldoende een flinke som te storten, om ze voor enige jaren zonder verdere problemen mee te krijgen naar onze academie in de Sahara.
De enkelen waarvan de ouders bezwaar maakten dat zij Santiago de Compostela zouden verlaten, gaven wij onze zogenaamde parallelcursus. Voor korte intermezzi werden de meisjes per chartervliegtuig naar onze academie gevlogen, in perioden waarin bezoek aan hen toch niet was toegestaan.
Het uiteindelijke resultaat van onze volledige opleiding en de rommelige, maar intensieve parallelcursus ontliep elkaar niet zoveel.