Print Faems weer-galm(1670)–Cornelis de Bie– Auteursrechtvrij Vorige Volgende 't Is meer dievery iemandts naem te stelen als geldt en goedt, nochtans wordt minst ghestraft. DIe iemandt achter ruch veel quaet naer spreken Zyn schenders van Godts weth Schoon dat-men luttel leth Op't vuyle seer van hun eyghen ghebreken. Die daer-om nimmermeer Behoorden willecom by 't volck de wesen Oft dees' wond' waer by hun selfs eerst ghenesen, Om de gheschonden Eer, Terwylen d'eer gaet geldt en goet te boven, En ons geheel vol-maeckt, Maer soo sy wordt geraeckt, En is met d'on-eer van den nydt bestoven, [pagina 37] [p. 37] Verduystert en verdooft, Dan valt sy plotselingh van boven neder En cryght haer eersten glans dan noyt meer weder, Jae selden wordt gelooft. Wee! wee! die iemandts naem al-soo verderven. Geen hatelijcker sondt De ziel meer quetst en wondt Als d'Eer door iemandts tonge te doen sterven. 't Vuyl achter-clappers woordt Dat lastert, salder meer als een vermoorden Te weten die hy quetst en die hem hoorden Jae oock sijn selven moordt, En dat tot straf van alle sijn mis-daden Want hoe-men dit besteckt Den laster die-men spreckt Compt suer op, en sal ons selven oock beschaden. Astime mas la fama que la vida. Vorige Volgende