Faems weer-galm
(1670)–Cornelis de Bie–
[Folio ***3v]
| |
Bewys.Het redelijck gebruyck can ieder een genoegen,
't Misbruyck in tegendeel baert op het eynd' veel pyn
Wie wenscht dan door het goedt sich tot geen rust te voegen
Als door het quaet altyt op't lest misnoeght te sijn.
Die sijn vijf-sinnen mist, en leeft hier noyt volcomen
Maer is als hallef doodt gesloten in een hol
Vol doncker duysternis, daer hy niet doet als droomen
En suchten sonder eynd' jae vroeten als een mol.
Heeft u den Heer begaeft met sterck volmaeckte leden
Gevoelen en gehoor, gesicht, reuck, en den smaeck
Wat is't al soo ghy die niet wel en wilt besteden
Tot sijnen dienst alleen, en u daer-by ontbraeck
Hop', liefde en geloof, dus dient altyt te letten
Op 't redelijck gebruyck, u sinnen en gemoet
Te smeden op het aenbeld' van Godts vaste wetten
Dat sy noyt dolen door misbruyck in swerelts goet.
Een lichaem overlaën van schoonheyt, can eerst vallen
Door eygentlick misbruyck, als t'niet is ondersteunt
Met krucken vande deught, dan is't al niet-met-allen
Als door de swaricheyt de siel daer-onder kreunt,
Iae schoon dat ieder vlamt door veel becoorlijckheden
Der schoonheyt op de schoont van ryckdom, eer, en staet,
Geleertheyt oft kunst, en dat hy naer de reden
Die niet gebruyken can, sy strecken hem tot quaet
Als hy door eer en pracht compt tot hooveerdich leven
Door't gelt tot giricheyt, door kunst tot sotterny
| |
[Folio ***4r]
| |
En de geleertheyt can hem licht veel dwalingh geven
Iae Godt vergeten doen, is hy waenwys daer-by,
Die dicwils daer-uyt compt, laet u dan noyt verleyen
Van 't lockaes en bedroch des werelts, want sy is
Te roeckloos en te teer, om door haer streelend' vleyen
Den mensch te vangen met een cleyn becoorenis.
Haer dool-wegh lieflyck schynt in't eerste, maer in't ende
Wordt engh en moyelijck vol druck en slaverny
Vol lyden en verdriet, vol doorens van allende
Die noyt te rugh en can alsmen die is voor-by
Wilt u dan op den wegh van waere deught begeven
En heft u hert om hoogh tot Godt, soo vindt gy rust,
Een redelijck gebruyck baert eeuwich durend' leven
En overvloedt van vreught naer wensch en vollen lust.
De herten die om-hoogh met volle tongen loven
Den Schepper onsen AL en achten swerelts goedt
Verganckelijcken schyn, die weten dat van boven
Den segen volgen sal, wie is't die 't anders doet.
Oft hy moet van den wegh der waerheyt sijn geweken
En leeft als libertyn oft god'loos Atheist Ga naar voetnoot*
Wee, wee, die inden strick van sulcken dwaesheyt steken
Waer-door t'licht des geloofs vol waerheyt word gemist.
| |
[Folio ***4v]
| |
Een ydel sots geluyt
|
|