Vlissings redens lust-hof, beplant met seer schoone en bequame oeffeningen
(1642)–Anoniem Vlissings Redens lust-hof–
[Folio Rr2v]
| |
Stemme: Geswinde boode van de Min.
VVEl wie sal doch Godts eyghen volc
Van hem scheyden wijt
Die hier nu onder 's Hemels wolck
Van hem zijn bevrijt,
Als een helt hy hem toont,
Die 't gewelt niet verschoont aen haer,
Hy verdrijft haer alle gaer
Die hem tegen is,
Gans vergaet gewis,
Want hy is te sterck,
Tegen die bestrijt sijn werck.
Die Gode tot zijn hulpe heeft
Niet ist dat hem deert,
Die hem wel vastelijck aenkleeft
Wert van hem ge-eert,
Hy bewijst jonste soet
Die daer rijst metter spoet, seer bloot,
Die hy troosten wil in noot,
Dien hy helpt alleen
Daer en isser geen,
Die hen connen spoen
Om haer hinder aen te doen.
Gods macht die wert geleken by
Een verteerent vyer,
Hoe soud dan o mensche ghy
Hem weerstaen al hier,
Want hy leyt u gedacht,
En hy spreyt al u macht tot niet,
Soo daer dickmael is geschiet:
Maer dien helpt den Heer,
Die krijght meer en meer
Zegen door sijn geest,
Als hy hem van herten vreest.
Die Godt steedts helpen wil, die streckt
Alle dinck tot goet,
Ia niet hem van sijn liefde treckt,
Maer heeft over vloet
Van genaet, die hem scheyt
Van het quaet, en hy weyt getrou
Steedts met blijtschap zonder rou,
Dat hem niet en schaet,
Want hy helpt uyt smaet
Wien hy helpen wilt
Vrijt hy door zijn mogent schilt.
O heylig mensch en landen vroom,
Die zijn hulpe krijcht,
Draegt in God uwen hoogsten room,
Nimmer daer van swijcht,
Want ghy sijt vry gestelt
En bevrijt noyt gevelt ter neer,
Want God helpt u t'allen keer,
Brenght nu eer en lof,
Die u uyt het stof
Namaels helpen sal,
Met een vreughdelijck geschal.
Lambert verbrugge. Spoet naer 't goet. |
|