Print De Tweede Ronde. Jaargang 29(2008)– [tijdschrift] Tweede Ronde, De– Auteursrechtelijk beschermd Vorige Volgende [pagina 66] [p. 66] Light Verse [pagina 67] [p. 67] Twee gedichten Jaap van den Born Ballade van de Catalaanse letteren De Catalaan is aan zijn eer gehecht Een twist door spot, gesmaal, beledigingen Wordt met een fikse sabelhouw beslecht Om zo zijn afkeer door te laten dringen Terwijl de druppels bloed van stalen klingen In parabolen in de rondte spetteren Ja ja, de Catalaan staat op zijn recht! (Ik kom nog op de Catalaanse letteren) De Catalaanse vrouw draagt vaak een vlecht Terwijl zij bij de afwas staat te zingen Zij houdt zich ver van vuist- en vuurgevecht Maar stelt zich groepsgewijs wel op in kringen Om met haar man wat in het rond te springen Een cobla laat wat doffe deuntjes schetteren En het is stomvervelend, zachtgezegd (Ik kom zó op de Catalaanse letteren) De Catalaan heeft ook iets van een specht Hij is verzot op gouden hebbedingen Het liefst met veel juwelen ingelegd En kettingen en protserige ringen Veel weduwen staan droef te handenwringen Omdat ze dikwijls van hun schepen kletteren Te zwaar beladen pronkend op de plecht En wat betreft de Catalaanse letteren: O Catalaan; terecht wordt u geknecht! Ik laat mijn lofbazuin hier niet trompetteren Ze hebben daar geen Polzer, Proust of Brecht: Het stelt niets voor, die Catalaanse letteren [pagina 68] [p. 68] Wat; u gelooft me niet? Nou goed, één voorbeeld dan Let op - dit noemt men Daarginds bellettrie! En zeg dan zelf: is dit Allererbarmelijkst Of vindt u zoiets Nou toppoëzie? Van een cactus Als monsterlijk reptiel, een huid vol vlekken, zijn darmen vol met slijm, ligt het verkrampt stil in zijn hoek de schaarse zon te lekken. Totdat zijn zwarte ziel hem uit laat rekken en hij, herlevend, plots zijn bloempot kraakt. Voorbij de boomgaard, uit het zicht geraakt langszij een muur, met aarde aangestampt vond ik, op ruwe stenen weggesmeten en tastend tussen scheuren en in spleten, de oude draak, nog woedend vastgeklampt. Zo'n laffe aanval klopt toch voor geen meter? Mein kleiner grüner Kaktus klinkt veel beter! Maria-Antònia Salvà (1869-1958) D'un cactus Com rèptil monstruós de pell clapada, d'entranya llefiscosa, era ajocat al seu recó bevent la solellada. De sobte, sa malícia desvetllada, enrevisclant-se va esquerdar el test. Enllà de l'hort, que se'n perdés el quest, dalt una paret seca fou llançat, i al cap de temps, damunt les pedres dures, furgant per les llivanyes i juntures, trobi el vell drac encara aferrissat. Vorige Volgende