Onze Taal. Jaargang 39
(1970)– [tijdschrift] Onze Taal–
[pagina 11]
| |
voortdurende scholing.Uit een artikel in Uitleg (febr. 1970): ‘De term voortdurende scholing bestrijkt een heel breed gebied. In sommige gevallen wordt er alleen beroepsonderwijs onder begrepen, zowel de vakopleidingen als de bijscholingscursusen voor bepaalde beroepen. Met de term kan echter ook worden bedoeld “onderwijs voor volwassenen”, waarbij dan aan méér wordt gedacht dan alleen de opleiding voor een bepaald beroep, met uitsluiting evenwel van de vormingscursussen die op de individuele persoonlijkheid betrekking hebben.’ ‘Vaker wordt de term echter gebruikt voor nieuwe terreinen van onderzoek en werkzaamheid, die niet begrepen zijn in de gebruikelijke opvattingen over onderwijs voor volwassenen, en zeker niet over beroepsonderwijs, maar uitdrukking geven aan het verlangen om een nieuwe vorm van onderwijs tot ontwikkeling te brengen.’ Het onderwijs houdt niet bij het verlaten van de school op; het gaat gedurende iemands hele leven door. Met voortdurende scholing bedoelt men ‘de ononderbroken voortzetting van het onderwijsproces, gericht op het voldoen aan de individuele strevingen en op het ontwikkelen van de mogelijkheden van ieder mens afzonderlijk, en op het bevredigen van de steeds dringender eisen die een wereld in beweging stelt. Iedereen begrijpt tegenwoordig dat in de wereld van vandaag, waarin alles voortdurend verandert, het leven van mensen, gemeenschappen of naties niet onder de noemer van één soort onderwijs kan worden gebracht.’ |
|