Biblia, dat is: De gantsche H. Schrifture, vervattende alle de canonijcke Boecken des Ouden en des Nieuwen Testaments
(1657)–Anoniem Statenbijbel–1 De Overpriesters ende Schriftgeleerde houden raet hoe sy Christum sullen dooden. 3 Iudas komt met haer over een om hem over te leveren. 7 Christus laet het Pascha bereyden. 14 ende eet het selve met sijne twaelf Apostelen. 19 Stelt daer na sijn Avontmael in. 21 Voorseght de verraderije Iude. 24 Vermaent sijne discipelen haer te wachten voor eergierigheyt ende wereltsche heerschappije. 28 beloovende haer de gemeynschap sijns Koninckrijcks. 31 Waerschouwt den Apostelen, ende voornamelick Petrum tegen de versoeckinge des satans. 34 ende voorseght hem sijnen val. 35 ende allen anderen Apostelen hare ende sijne aenstaende swarigheden. 39 Bidt op den olijfbergh, ende wort in sijn groote benauwtheyt van een Engel gesterckt. 45 Vermaent sijne discipelen, die sliepen, tot waken ende bidden. 47 Wort van Iuda met eenen kus verraden, ende van de Ioden gevangen. 50 Heelt de afgehouwene oore eens dienstknechts. 54 Wort in des Hoogenpriesters huys gebracht, waer hem Petrus drie mael verloochent. 61 waer over Christus hem aensiet, ende hy beweent sijnen val. 63 Christus wort mishandelt, ende voor den Ioodschen raet gestelt zijnde, bekent dat hy de Sone Godts is. | |
1Ga naar margenoota ENde het Ga naar margenoot1 feest der ongehevelde [brooden,] genaemt Pascha, was Ga naar margenoot2 na by. | |
2Ga naar margenootb Ende de Overpriesters ende de Schriftgeleerde sochten, hoe sy hem ombrengen souden: want sy vreesden het volck. | |
3Ga naar margenootc Ende de satan Ga naar margenoot3 voer in Iudas, die toegenaemt was Iscarioth, zijnde uyt het getal der twaelve. | |
4Ende hy gingh henen, ende sprack met de Overpriesters ende Ga naar margenoot4 de Hooftmannen, hoe hy hem haer soude overleveren. | |
5Ende sy waren verblijdt, ende zijn het eens geworden, dat sy hem Ga naar margenoot5 gelt geven souden. | |
6Ende hy beloofde het, ende socht Ga naar margenoot6 gelegentheyt om hem haer over te leveren Ga naar margenoot7 sonder oproer. | |
7Ga naar margenootd Ende de dagh der ongehevelde [brooden] quam, op den welcken ’t Pascha Ga naar margenoot8 moest geslacht worden. | |
8Ende hy sondt Petrum ende Ioannem uyt, seggende, Gaet henen, ende bereyt ons het Pascha, op dat wy het eten mogen. | |
9Ende sy seyden tot hem, Waer wilt ghy dat wy het bereyden? | |
10Ende hy seyde tot haer, Siet, als ghy in de Ga naar margenoot9 stadt sult gekomen zijn, soo sal u een mensche ontmoeten, dragende Ga naar margenoot10 een kruycke waters, volght hem in het huys daer hy ingaet. | |
11Ende ghy sult seggen tot den Ga naar margenoot11 huysvader van dat huys, De Meester Ga naar margenoot12 seght u, Waer is de Ga naar margenoot13 eetzale, daer ick het Pascha met mijne discipelen eten sal? | |
13Ende sy henen gaende, vonden het gelijck hy haer geseght hadde, ende bereydden het Pascha. | |
14Ga naar margenoote Ende als de Ga naar margenoot15 ure gekomen was, sat hy aen, ende de twaelf Apostelen met hem. | |
15Ende hy seyde tot haer, Ick hebbe Ga naar margenoot16 grootelicks begeert dit Pascha met u te eten, eer dat ick lijde. | |
16Want ick segge u, dat ick niet meer [kolom] daer van eten en sal, tot dat Ga naar margenoot17 het vervult sal zijn in het Koninckrijcke Godts. | |
17Ende als hy Ga naar margenoot18 eenen drinckbeker genomen hadde, ende gedanckt hadde, seyde hy, Neemt desen, ende deelt [hem] onder u-lieden. | |
18Want ick segge u, dat ick niet drincken en sal van de vrucht des wijnstocks, tot dat het Koninckrijcke Godts sal gekomen zijn. | |
19Ga naar margenootf Ende hy nam broot, ende als hy gedanckt hadde brack het, ende gaf ’t haer, seggende, Ga naar margenoot19 Dat is mijn lichaem het welck voor u Ga naar margenoot20 gegeven wort: Doet dat tot mijner gedachtenisse. | |
20Desgelijcks oock den drinckbeker na het Ga naar margenoot21 Avontmael, seggende, Ga naar margenoot22 Dese drinckbeker Ga naar margenoot23 [is] het Nieuwe Ga naar margenoot24 Testament in mijnen bloede, ’t welck voor u vergoten Ga naar margenoot25 wort. | |
22Ende de Sone des menschen gaet wel henen, Ga naar margenooth gelijck Ga naar margenoot26 besloten is: Doch wee dien mensche door welcken hy Ga naar margenoot27 verraden wort. | |
23Ende sy begonden onder malkanderen te vragen, wie van haer het doch mochte zijn, die dat doen soude. | |
24Ende daer wiert oock Ga naar margenoot28 twistinge onder haer, wie van haer Ga naar margenoot29 scheen de meeste te zijn. | |
25Ende hy seyde tot haer, Ga naar margenooti De Koningen Ga naar margenoot30 der volckeren Ga naar margenoot31 heerschen over haer: ende die macht over haer hebben worden Ga naar margenoot32 weldadige [Heeren] genaemt. | |
26Ga naar margenootk Doch ghy niet alsoo: Ga naar margenootl maer Ga naar margenoot33 de meeste onder u, die zy gelijck de Ga naar margenoot34 minste: ende die Ga naar margenoot35 voorganger is, als een die dient. | |
27Want wie is meerder? Die Ga naar margenoot36 aensit, ofte die dient? En is ’t niet die aensit? Ga naar margenootm Maer ick ben in ’t midden van u, als een die dient. | |
28Ende ghy zijt de gene, die met my steeds gebleven zijt in mijne versoeckingen. | |
29Ga naar margenootn Ende ick Ga naar margenoot37 verordineere u het Koninckrijck, gelijckerwijs mijn Vader my [dat] verordineert heeft: | |
30Op dat ghy Ga naar margenoot38 etet ende drincket aen mijne tafel in mijn Koninckrijck, ende Ga naar margenooto sittet op throonen, Ga naar margenoot39 oordeelende de twaelf geslachten Israëls. | |
31Ende de Heere seyde, Simon, Simon, siet Ga naar margenootp de satan heeft u-lieden Ga naar margenoot40 seer begeert, om te Ga naar margenoot41 siften als de terwe: | |
32Maer ick hebbe voor u gebeden, dat uw’ geloove niet Ga naar margenoot42 op en houde: ende ghy als ghy eens sult bekeert zijn, soo versterckt uwe broeders. | |
33Ende hy seyde tot hem, Heere ick ben bereyt met u oock in de gevangenisse ende in den doot te gaen. | |
34Maer hy seyde, Ga naar margenootq Ick segge u Petre, Ga naar margenoot43 de haen en sal heden niet kraeijen, eer ghy drie mael sult verloochent hebben, dat ghy my kent. | |
35Ende hy seyde tot haer, Ga naar margenootr Als ick u uytsondt, sonder buydel, ende male, ende schoenen, heeft u oock yet ontbroken? Ende sy seyden, Niets. | |
[Folio 40r]
| |
wie eenen buydel heeft, die neme hem, desgelijcks oock een male: ende die Ga naar margenoot45 geen en heeft, die verkoope sijn kleet, ende koope een sweert. | |
37Want ick segge u dat noch dit het welck geschreven is, in my moet volbracht worden, namelick, Ga naar margenoots Ende hy is met Ga naar margenoot46 de misdadige gereeckent. Want oock die dingen die van my [geschreven zijn,] Ga naar margenoot47 hebben een eynde. | |
38Ende sy seyden, Heere siet hier twee sweerden. Ende hy seyde tot haer, Ga naar margenoot48 Het is genoegh. | |
39Ga naar margenoott Ende uytgaende vertrock hy, Ga naar margenoot49 gelijck hy gewoon was, na den olijfbergh: ende hem volghden oock sijne discipelen. | |
40Ende als hy aen die plaetse gekomen was, seyde hy tot haer, Biddet, dat ghy niet in versoeckinge en komt. | |
41Ga naar margenootv Ende Ga naar margenoot50 hy scheydde hem van haer af, ontrent eenen steenworp, ende knielde neder, ende badt, | |
42Seggende, Vader, Ga naar margenoot51 of ghy wildet desen drinckbeker van my wech nemen! doch niet mijnen wille, Ga naar margenootx maer den uwen, geschiede. | |
43Ende van hem wiert gesien een Engel uyt den hemel, die hem versterckte. | |
44Ga naar margenooty Ende in Ga naar margenoot52 swaren strijt zijnde, badt hy te ernstiger. Ende sijn sweet wiert gelijck Ga naar margenoot53 groote droppelen bloets, die op de aerde afliepen. | |
45Ende als hy van het gebedt opgestaen was, quam hy tot sijne discipelen, ende vondt haer slapende van droefheyt. | |
46Ende hy seyde tot haer, Wat slaept ghy? Staet op ende biddet, op dat ghy niet in versoeckinge en komt. | |
47Ga naar margenootz Ende als hy noch sprack, siet daer een schare: ende een van de twaelve, die genaemt was Iudas, gingh haer voor, ende quam by Iesum, Ga naar margenoot54 om hem te kussen. | |
48Ende Iesus seyde tot hem, Iuda, verraet ghy den Sone des menschen met eenen kus? | |
49Ende die by hem waren siende wat daer geschieden soude, seyden tot hem, Heere, sullen wy met den sweerde slaen? | |
50Ga naar margenoota Ende Ga naar margenoot55 een uyt haer sloegh Ga naar margenoot56 den dienstknecht des Hoogenpriesters, ende hieuw [hem] sijn rechter oore af. | |
51Ende Iesus antwoordende seyde, Laetse tot hier toe [geworden.] Ende raeckte sijne oore aen, ende heelde hem. | |
52Ga naar margenootb Ende Iesus seyde Ga naar margenoot57 tot de Overpriesters ende de Hooftmannen des tempels, ende Ouderlingen, die tegen hem gekomen waren, Zijt ghy uytgegaen met sweerden ende Ga naar margenoot58 stocken als tegen eenen Ga naar margenoot59 moordenaer? | |
53Als ick dagelicks met u was in den tempel, soo en hebt ghy de handen tegen my niet uytgesteken: maer dit is uwe ure, ende Ga naar margenoot60 de macht der duysternisse. | |
54Ga naar margenootc Ende sy grepen hem ende leydden [hem wech,] ende brachten hem in Ga naar margenoot61 het huys des Hoogenpriesters, Ende Petrus volghde van verre. | |
55Ga naar margenootd Ende als sy vyer ontsteken hadden, in het midden van de zale, ende sy te samen neder saten, sat Petrus in het midden van haer: | |
56Ende een seker dienstmaeght siende hem by Ga naar margenoot62 het vyer sitten, ende hare oogen op hem houdende, seyde, Oock dese was met hem. [kolom] | |
57Maer hy verloochende hem, seggende, Vrouwe, ick en kenne hem niet. | |
58Ende korts daer na een ander hem siende, seyde, Oock ghy zijt van Ga naar margenoot63 die. Maer Petrus seyde, Mensche ick en ben niet. | |
59Ende als het ontrent een ure geleden was, bevestighde [dat] een ander, seggende, In der waerheyt oock dese was met hem: want hy oock Ga naar margenoot64 een Galileer is. | |
60Maer Petrus seyde, Mensche ick en weet niet wat ghy seght. Ende terstont als hy noch sprack Ga naar margenoot65 kraeyde de hane. | |
61Ende de Heere hem omkeerende, sagh Petrum aen, ende Petrus wiert indachtigh des woorts des Heeren, hoe hy hem geseght hadde, Ga naar margenoote Eer de hane Ga naar margenoot66 sal gekraeyt hebben, sult ghy my drie mael verloochenen. | |
62Ende Petrus na buyten gaende, weende bitterlick. | |
63Ga naar margenootf Ende de mannen, die Iesum hielden, bespotteden hem, Ga naar margenootg ende sloegen [hem.] | |
64Ende als sy hem overdeckt hadden, sloegen sy hem op ’t aengesicht, ende vraeghden hem, seggende, Propheteert wie het is, die u geslagen heeft. | |
66Ga naar margenooth Ende als het dagh geworden was, Ga naar margenoot68 vergaderden Ga naar margenoot69 de Ouderlingen des volcks, ende de Overpriesters ende Schriftgeleerde, ende brachten hem in haren Ga naar margenoot70 Raet, | |
67Seggende, Ga naar margenoot71 Zijt ghy de Christus? segget ons. Ende hy seyde tot haer, Indien ick het u segge, ghy en sult het niet gelooven. | |
68Ende indien ick oock vrage, ghy en sult my niet antwoorden, ofte los laten. | |
69Ga naar margenooti Ga naar margenoot72 Van nu aen sal de Sone des menschen geseten zijn aen de rechter [hant] der kracht Godts. | |
70Ende sy seyden alle, Zijt ghy dan de Sone Godts? Ende hy seyde tot haer, Ga naar margenoot73 Ghy segget, dat ick het ben. | |
71Ende sy seyden, Wat hebben wy noch getuygenisse van noode? Want wy selve hebben het uyt sijnen mont gehoort. |
|