Biblia, dat is: De gantsche H. Schrifture, vervattende alle de canonijcke Boecken des Ouden en des Nieuwen Testaments
(1657)–Anoniem Statenbijbel–1 Christus waerschouwt voor ergernisse. 3 Leert dat men sijnen broeder soo dickwils vergeven moet, als hy leetwesen heeft. 5 De discipelen bidden om vermeerderinge des geloofs, welckes kracht hy beschrijft. 7 Door de gelijckenisse van een dienstknecht komende van den acker verklaert hy, dat men voor Godt niet en verdient, als men doet dat men schuldigh is. 11 Hy reynight tien melaetsche, van welke maer een danckbaer is. 20 Leert hoedanigh de komste van sijn Koninckrijck sal zijn. 26 Beschrijft de laetste tijden, welcke hy vergelijckt met de tijden van Noë ende Lot. | |
1Ga naar margenoota ENde hy seyde tot de discipelen, Ga naar margenoot1 Het en kan niet wesen, datter geen ergernissen en komen: doch wee [hem] door welcken sy komen. | |
2Het soude hem Ga naar margenoot2 nutter zijn, dat eenen meulensteen om sijnen hals gedaen ware, ende hy in de zee geworpen, dan dat hy een van dese Ga naar margenoot3 kleyne soude ergeren. | |
3Wacht u selven. Ga naar margenootb Ende indien uw’ broeder tegen u sondight, soo bestraft hem: ende Ga naar margenoot4 indien het hem leet is, soo vergeeft het hem. | |
4Ga naar margenootc Ende indien hy Ga naar margenoot5 sevenmael ’s daeghs tegen u sondight, ende seven mael ’s daeghs tot u wederkeert, seggende, Het is my leet, soo sult ghy het hem vergeven. | |
5Ende de Apostelen seyden tot den Heere, Vermeerdert ons het geloove. | |
6Ende de Heere seyde, Ga naar margenootd Soo ghy een geloove haddet Ga naar margenoot6 als een mostaertzaet, ghy soudet tegen desen Ga naar margenoot7 moerbesieboom seggen, Wort Ga naar margenoot8 ontwortelt, ende in de zee geplant: ende hy soude u gehoorsaem zijn. | |
7Ende wie van u heeft eenen Ga naar margenoot9 dienstknecht ploegende ofte [de beesten] hoedende, die tot hem, als hy van den acker inkomt, terstont sal seggen, Komt by, ende sit aen? | |
8Maer sal hy niet tot hem seggen, | |
[Folio 37r]
| |
Bereyt dat ick t’avont sal eten, ende Ga naar margenoot10 omgordt u ende dient my, tot dat ick sal gegeten ende gedroncken hebben: ende eet ende drinckt ghy daer na? | |
9Ga naar margenoot11 Danckt hy oock den selven dienstknecht, om dat hy gedaen heeft, het gene hem bevolen was? Ick meyne, neen. | |
10Alsoo oock ghy, wanneer ghy sult gedaen hebben al het gene u bevolgen is, soo seght, Wy zijn Ga naar margenoot12 onnutte dienstknechten, want wy hebben [maer] gedaen het gene wy schuldigh waren te doen. | |
11Ende het geschiedde, als hy na Ierusalem reysde, dat hy door ’t midden Ga naar margenoot13 van Samarien ende Galileen gingh. | |
12Ende als hy in een seker vleck quam, ontmoetteden hem tien melaetsche mannen, welcke stonden Ga naar margenoot14 van verre. | |
14Ende als hyse sagh, seyde hy tot haer, Gaet henen ende Ga naar margenoot16 vertoont u selven Ga naar margenoote den Priesteren. Ende het geschiedde terwijle sy henen gingen, dat sy gereynight wierden. | |
15Ende een van haer siende dat hy genesen was, keerde wederom, met grooter stemme Godt verheerlickende. | |
16Ende hy viel op het aengesicht voor sijne voeten, hem danckende: ende deselve was een Samaritaen. | |
17Ende Iesus antwoordende seyde, En zijn niet de tien gereynight geworden? Ende waer zijn de negen? | |
18En zijnder geene gevonden die weder keeren, om Godt eere te geven, dan dese Ga naar margenoot17 vreemdelingh? | |
19Ende hy seyde tot hem, Staet op, ende gaet henen: uw’ geloove heeft u behouden. | |
20Ende gevraeght zijnde vande Pharizeen, wanneer het Koninckrijcke Godts komen soude, heeft hy haer geantwoort ende geseght, Het Koninckrijcke Godts en komt niet Ga naar margenoot18 met uyterlick gelaet. | |
21Noch men en sal niet seggen, Ga naar margenootf Siet hier, ofte siet daer: Want siet het Koninckrijcke Godts is Ga naar margenoot19 binnen u-lieden. | |
22Ende hy seyde tot de discipelen, Daer sullen dagen komen, wanneer ghy sult begeeren Ga naar margenoot20 eenen der dagen van den Sone des menschen te sien, ende ghy en sult [dien] niet sien. | |
23Ga naar margenootg Ende sy sullen tot u seggen, Siet hier, ofte siet daer is hy, en gaet niet henen, noch en volght niet. | |
24Want gelijck de blicksem, die van het een [eynde] onder den hemel blicksemt, tot het ander onder den hemel schijnt, alsoo sal oock de Sone des menschen wesen Ga naar margenoot21 in sijnen dagh. | |
25Ga naar margenooth Maer eerst moet hy veel lijden, ende Ga naar margenoot22 verworpen worden van Ga naar margenoot23 dit geslachte. | |
26Ga naar margenooti Ende gelijck het geschiet is in de dagen van Noë, alsoo sal het oock zijn in de dagen des Soons des menschen. | |
27Ga naar margenoot24 Sy aten, sy droncken, Ga naar margenoot25 sy namen ten houwelicke, Ga naar margenoot26 sy wierden ten houwelicke gegeven, tot den dagh op welcken Noë in de Arke gingh, ende de Suntvloet quam, ende verderfse alle. | |
28Desgelijcks oock, gelijck ’t geschiedde in de dagen Lots, sy aten, sy droncken, sy kochten, sy verkochten, sy planteden, sy bouwden: | |
29Ga naar margenootk Maer op welcken dagh Lot van Sodoma uytgingh, regende het vyer ende sulpher van den hemel, ende verderfse alle. [kolom] | |
30Even alsoo sal het zijn Ga naar margenoot27 in den dagh, op welcken de Sone des menschen Ga naar margenoot28 geopenbaert sal worden. | |
31In dien selven dagh, wie op het dack sal zijn, ende Ga naar margenoot29 sijnen huysraet in huys, die en kome niet af, om den selven wech te nemen: Ende wie op den acker zijn sal, die en keere desgelijcks niet na het gene dat achter is. | |
33Ga naar margenootm Soo wie sijn Ga naar margenoot31 leven sal soecken te behouden, die sal het verliesen, ende soo wie het selve sal verliesen, die sal het Ga naar margenoot32 in ’t leven behouden. | |
34Ga naar margenootn Ick segge u, in dien Ga naar margenoot33 nacht sullen twee op een bedde zijn: de een sal Ga naar margenoot34 aengenomen, ende de ander sal Ga naar margenoot35 verlaten worden. | |
35Twee [vrouwen] sullen t’samen Ga naar margenoot36 malen: de eene sal aengenomen, ende de andere sal verlaten worden. | |
36Twee sullen op den acker zijn, de een sal aengenomen, ende de ander sal verlaten worden. | |
37Ende sy antwoordden ende seyden tot hem, Waer Heere? Ende hy seyde tot haer, Ga naar margenooto Ga naar margenoot37 Waer het lichaem is, aldaer sullen de arenden vergadert worden. |
|