Biblia, dat is: De gantsche H. Schrifture, vervattende alle de canonijcke Boecken des Ouden en des Nieuwen Testaments
(1657)–Anoniem Statenbijbel–1 De Pharizeen ende Schriftgeleerde berispen de discipelen Christi, datse met ongewasschen handen aten. 6 Welcke Christus verantwoort, ende bestraft der Pharizeen geveynstheyt in hare uytwendige wasschingen. 9 Ende verwerpt hare menschelicke insettingen, insonderheyt in de verklaringe van het vijfde gebodt. 14 Leert wat den mensche eygentlick ontreynight, ofte niet. 24 Werpt eenen duyvel uyt de dochter van een vrouwe uyt Syrophenicien. 31 Geneest eenen dooven ende stommen. 37 Ende wort daer over seer gepresen. | |
1Ga naar margenoota ENde tot hem vergaderden de Pharizeen, ende sommige der Schriftgeleerde, Ga naar margenoot1 die van Ierusalem gekomen waren. | |
2Ende siende dat sommige van sijne discipelen met Ga naar margenoot2 onreyne, dat is, met ongewasschen handen Ga naar margenoot3 broot aten, Ga naar margenoot4 berispten sy [haer.] | |
3Want de Pharizeen ende alle de Ioden en eten niet, ’t en zy dat sy [eerst] de handen Ga naar margenoot5 dickmael wasschen, Ga naar margenoot6 houdende de insettinge der Ga naar margenoot7 Ouden. | |
4Ende van de Ga naar margenoot8 merckt [komende] en eten sy niet, ’t en zy datse [eerst] Ga naar margenoot9 gewasschen zijn. Ende vele andere dingen zijnder, die sy aengenomen hebben te houden, [als namelick] de wasschingen der drinckbekeren, Ga naar margenoot10 ende kannen, ende kopere vaten, ende Ga naar margenoot11 bedden. | |
5Daer na vraeghden hem de Pharizeen ende de Schriftgeleerde, Waerom en Ga naar margenoot12 wandelen uwe discipelen niet na de insettinge der Ga naar margenoot13 Ouden, maer eten het broot met ongewasschen handen? | |
6Maer hy antwoordde ende seyde tot haer, Ga naar margenoot14 Wel heeft Esaias van u geveynsde gepropheteert, gelijck geschreven is, Ga naar margenootb Dit volck eert my met de lippen, maer haer herte Ga naar margenoot15 houdt hem verre van my. | |
7Ga naar margenootc Doch te Ga naar margenoot16 vergeefs Ga naar margenoot17 eeren sy my [kolom] leerende leeringen, [die] geboden [zijn] der menschen. | |
8Want nalatende het gebodt Godts, houdt ghy de insettingen der menschen, [als namelick] wasschinge der kannen, ende drinckbekers, ende andere diergelijcke dingen doet ghy vele. | |
9Ende hy seyde tot haer, Ghy doet [seker] Godts gebodt wel te niete, op dat ghy uwe insettinge soudet onderhouden. | |
10Want Moses heeft geseght, Ga naar margenootd Eert uwen vader ende uwe moeder. Ende, Ga naar margenoote Wie vader ofte moeder Ga naar margenoot18 vloeckt, die sal den doot sterven. | |
11Maer ghylieden seght, Soo een mensche tot vader ofte moeder seght, Ga naar margenoot19 [het is] Corban (dat is [te seggen] een gave) soo wat u van my soude konnen te nutte komen, [die voldoet,] | |
12Ende ghy en laet hem niet meer toe, yet aen sijnen vader ofte sijne moeder te doen. | |
13Ga naar margenootf Ga naar margenoot20 Makende [alsoo] Godts woort krachteloos door uwe insettinge, die ghy ingeset hebt, ende diergelijcke dingen doet ghy vele. | |
14Ga naar margenootg Ende tot hem de gantsche schare geroepen hebbende, seyde hy tot haer, Hoort my alle ende verstaet: | |
15Ga naar margenooth Daer en is Ga naar margenoot21 niet van buyten den mensche in hem ingaende, ’t welck hem kan Ga naar margenoot22 ontreynigen. Maer de dingen die van hem uytgaen, die zijn het welcke den mensche ontreynigen. | |
17Ga naar margenooti Ende doe hy van de schare in huys gekomen was, vraeghden hem sijne discipelen van de Ga naar margenoot24 gelijckenisse. | |
18Ende hy seyde tot haer, Zijt oock ghy alsoo onwetende? En verstaet ghy niet, dat al wat van buyten in den mensche ingaet, hem niet en kan ontreynigen? | |
19Want het en gaet niet in sijn herte, maer in den buyck, ende gaet in de heymelickheyt uyt, Ga naar margenoot25 reynigende alle de spijsen. | |
20Ende hy seyde, Het gene uytgaet uyt den mensche, dat ontreynight den mensche. | |
21Ga naar margenootk Want van binnen uyt het herte der menschen komen voort, quade Ga naar margenoot26 gedachten, overspelen, hoererijen, dootslagen, | |
22Dieverijen, Ga naar margenoot27 gierigheden, boosheden, bedrogh, Ga naar margenoot28 ontuchtigheyt, Ga naar margenoot29 boose ooge, lasteringe, hoovaerdije, Ga naar margenoot30 onverstant. | |
24Ga naar margenootl Ende van daer opstaende gingh hy wech Ga naar margenoot32 na de lantpalen van Tyrus ende Sidon: ende in een huys gegaen zijnde, en wilde hy niet dat het yemant wiste, ende hy en konde [nochtans] niet verborgen zijn. | |
25Want een vrouwe, welckers dochterken eenen onreynen geest hadde, van hem gehoort hebbende, quam ende viel neder aen sijne voeten. | |
26Dese nu was een Ga naar margenoot33 Griecksche vrouwe, Ga naar margenoot34 van geboorte uyt Ga naar margenoot35 Syrophenicien, ende sy badt hem, dat hy den duyvel uytwierpe uyt hare dochter. | |
27Maer Iesus seyde tot haer, Laet eerst de kinderen verzadight worden: Want het en is niet Ga naar margenoot36 betamelick, dat men het broot der kinderen neme, ende den Ga naar margenoot37 hondekens [voor] werpe. | |
28Maer sy antwoordde ende seyde tot hem, Ia Heere, doch oock de hondekens eten onder de tafel van de kruymkens der kinderen. | |
29Ende hy seyde tot haer, Om deses Ga naar margenoot38 woorts wille gaet henen, de duyvel is uyt uwe dochter uytgevaren. | |
30Ende als sy in haer huys quam, vondt | |
[Folio 21r]
| |
sy dat de duyvel Ga naar margenoot39 uytgevaren was, ende de dochter Ga naar margenoot40 liggende op het bedde. | |
31Ga naar margenootm Ende hy wederom wech gegaen zijnde van de lantpalen Tyri ende Sidonis, quam aen de zee van Galilea, door het midden der lantpalen van Ga naar margenoot41 Decapolis. | |
32Ga naar margenootn Ende sy brachten tot hem eenen dooven, die swaerlick sprack, ende baden hem dat hy Ga naar margenoot42 de hant op hem leyde. | |
33Ende hem van der schare Ga naar margenoot43 alleen genomen hebbende, Ga naar margenoot44 stack hy sijne vingeren in sijne ooren, ende gespogen hebbende raeckte hy sijne tonge aen. | |
34Ende Ga naar margenoot45 opwaerts siende na den hemel, Ga naar margenoot46 suchtede hy, ende seyde tot hem, Ephphatha, dat is, wort geopent. | |
35Ende terstont wierden sijne ooren geopent, ende de bandt sijner tonge wiert los, ende hy sprack recht. | |
36Ende hy geboodt henlieden dat sy het Ga naar margenoot47 niemant seggen en souden: maer wat hy haer oock geboodt, soo verkondighden sy het des te Ga naar margenoot48 meer. | |
37Ende sy ontsetteden haer boven maten seer, seggende, Ga naar margenooto Hy heeft alles wel gedaen, ende hy maeckt dat de doove hooren, ende de stomme spreken. |
|