Biblia, dat is: De gantsche H. Schrifture, vervattende alle de canonijcke Boecken des Ouden en des Nieuwen Testaments
(1657)–Anoniem Statenbijbel–1 Christus leert in sijn vaderlant, alwaer hy veracht wort. 7 Sendt sijne Apostelen uyt om te prediken, ende mirakelen te doen. 14 Verscheyden gevoelen van Christo, soo der Ioden, als Herodis, die hem houdt voor Ioannis den Dooper. 17 wiens gevangenisse, onthoofdinge, ende begraeffenisse by die gelegentheyt verhaelt wort. 30 De Apostelen komen weder tot Christum, die met haer vertreckt in een woeste plaetse. 33 Waer hem een groote schare volght, van ontrent vijf duysent mannen, welke hy spijsight met vijf brooden ende twee visschen. 45 Doet sijne discipelen wech varen, ende bidt ondertusschen op den bergh. 48 Komt daer na des nachts tot haer, wandelende op de zee, ende stilt den wint. 54 Ende aen lant gekomen zijnde geneest allerley sieckten. | |
1Ga naar margenoota ENde hy gingh van daer wech, ende quam in sijn Ga naar margenoot1 vaderlant, ende sijne discipelen volghden hem. | |
2Ende als het Sabbath geworden was, begon hy in de Synagoge te leeren, ende vele die [hem] hoorden Ga naar margenoot2 ontsetteden haer, seggende, Van waer [komen] desen dese dingen? ende wat wijsheyt is dit die hem gegeven is, dat oock sulcke Ga naar margenoot3 krachten Ga naar margenoot4 door sijne handen geschieden? | |
3Ga naar margenootb En is dese niet de Ga naar margenoot5 timmerman, de sone Marie, ende de Ga naar margenoot6 broeder Iacobi ende Iose, ende Iude ende Simonis? ende en zijn sijne susters niet hier by ons? Ende sy wierden aen hem ge-ergert. | |
4Ende Iesus seyde tot haer, Ga naar margenootc Een Propheet en is niet onge-eert dan in sijn vaderlant, ende onder [sijne] magen, ende in sijn huys. | |
5Ga naar margenootd Ende hy en Ga naar margenoot7 konde aldaer geene kracht doen: dan hy leyde weynige siecken de handen op, ende genas’se. | |
6Ende hy verwonderde hem over haer ongeloove, Ga naar margenoote ende omgingh de vlecken [daer] rontom, leerende. | |
7Ga naar margenootf Ende hy riep tot hem Ga naar margenoot8 de twaelve, ende begon haer uyt te senden twee en twee, ende gaf haer macht Ga naar margenoot9 over de onreyne geesten. | |
[Folio 20r]
| |
8Ende hy geboodt haer, dat sy niets en souden nemen tot den wegh, dan alleenlick Ga naar margenoot10 eenen staf, geen male, geen broot, geen Ga naar margenoot11 gelt in den gordel. | |
9Ga naar margenootg Maer datse Ga naar margenoot12 schoensolen souden Ga naar margenoot13 aenbinden, ende met Ga naar margenoot14 geen twee rocken gekleet zijn. | |
10Ende hy seyde tot haer, Soo waer ghy in een huys sult ingaen, blijft daer tot dat ghy van daer uyt gaet. | |
11Ga naar margenooth Ende soo wie u niet en sullen ontfangen, noch u hooren, vertreckende van daer, Ga naar margenooti schudt Ga naar margenoot15 het stof af, dat onder aen uwe voeten is, haer tot een getuygenisse. Ga naar margenootk Voorwaer segge ick u, het sal Sodoma oft Gomorra verdraeghlicker zijn in den dagh des oordeels, dan deselve stadt. | |
12Ende uytgegaen zijnde predickten sy, dat sy haer souden bekeeren. | |
13Ende sy wierpen vele duyvelen uyt, Ga naar margenootl ende Ga naar margenoot16 salfden vele krancke met olie, ende maecktense gesont. | |
14Ga naar margenootm Ende de Koningh Ga naar margenoot17 Herodes hoorde het ( Ga naar margenoot18 want sijnen naem was openbaer geworden) ende seyde, Ioannis, die daer doopte, is van den dooden opgeweckt, ende daerom Ga naar margenoot19 wercken die krachten in hem. | |
15Andere seyden, hy is Elias: ende andere seyden, hy is een Propheet, ofte als een Ga naar margenoot20 der Propheten. | |
16Maer als het Herodes hoorde, seyde hy, Dese is Ioannes, dien ick onthooft hebbe: die is van de dooden opgeweckt. | |
17Ga naar margenootn Want deselve Herodes [eenige] uytgesonden hebbende, hadde Ioannem gevangen genomen, ende hem in de gevangenisse gebonden, uyt oorsake van Herodias de huysvrouwe sijns broeders Philippi, om dat hy haer getrouwt hadde. | |
18Want Ioannes seyde tot Herodes, Ga naar margenooto Het en is u niet geoorloft de huysvrouwe uwes broeders te hebben. | |
19Ende Herodias leyde op hem toe, ende wilde hem dooden, ende en konde niet. | |
20Want Herodes vreesde Ioannem, wetende dat hy een Ga naar margenootp rechtveerdigh ende heyligh man was, ende Ga naar margenoot21 hielt hem in weerde: ende als hy hem hoorde, dede hy vele dingen, ende Ga naar margenoot22 hoorde hem geerne. | |
21Ende als’er Ga naar margenoot23 een welgelegen dagh gekomen was, doe Herodes Ga naar margenootq op den dagh sijner geboorte een maeltijt aenrichtede voor sijne Groote, ende de Overste over duysent, ende de voornaemste van Galilea: | |
22Ende als de dochter van deselve Herodias Ga naar margenoot24 in quam, ende danste, ende Herodi ende den genen die mede aensaten behaeghde, soo seyde de Koningh tot het dochterken, Eyscht van my wat ghy oock wilt, ende ick sal ’t u geven. | |
23Ga naar margenootr Ende hy swoer haer, Soo wat ghy van my sult eyschen sal ick u geven, [oock] tot de helft mijns Koninckrijcks. | |
24Ende sy uytgegaen zijnde seyde tot hare moeder, Wat sal ick eyschen? ende die seyde, Het hooft Ioannis des Doopers. | |
25Ende sy terstont met haeste ingaende tot den Koningh, heeft’et ge-eyscht, seggende, Ick wil dat ghy my nu terstont in een schotel geeft het hooft Ioannis des Doopers. | |
26Ende de Koningh seer bedroeft geworden zijnde, [nochtans] om de eeden, ende de gene die mede aensaten, en wilde hy haer [’t selve] niet Ga naar margenoot25 afslaen. | |
27Ga naar margenoots Ende de Koningh sondt terstont ee-[kolom]nen Ga naar margenoot26 scherprechter, ende geboodt sijn hooft daer te brengen. Dese nu gingh henen, ende onthoofde hem in de gevangenisse. | |
28Ende bracht sijn hooft in een schotel, ende gaf het selve het dochterken, ende het dochterken gaf het selve hare moeder. | |
29Ende als sijne discipelen [dit] hoorden, gingen sy ende namen sijn doot lichaem wech, ende leyden dat in een graf. | |
30Ga naar margenoott Ende de Apostelen Ga naar margenoot27 quamen [weder] te samen tot Iesum, ende boodtschapten hem alles, beyde wat sy gedaen hadden, ende wat sy geleert hadden. | |
31Ende hy seyde tot haer, Komt ghylieden in Ga naar margenoot28 een woeste plaetse Ga naar margenoot29 hier alleen, ende rust een weynigh: want daer waren vele die quamen ende die gingen, Ga naar margenootv ende sy en hadden selfs geenen gelegenen tijt om te eten. | |
33Ende de scharen sagense henen varen, ende vele wierden hem kennende, ende liepen gesamelick te voete van alle steden derwaerts, ende quamen haer voor, ende gingen te samen tot hem. | |
34Ga naar margenoot30 Ende Iesus uytgaende Ga naar margenooty sagh een groote schare, ende wiert innerlick met ontferminge beweeght over haer: Ga naar margenootz want sy waren als schapen die geenen herder en hebben, Ga naar margenoota ende hy begon haer vele dingen te leeren. | |
35Ga naar margenootb Ende Ga naar margenoot31 als het nu late op den dagh geworden was, quamen sijne discipelen tot hem, ende seyden, Dese plaetse is woest, ende het is nu late op den dagh. | |
36Laetse van u, op datse henen gaen in de omliggende Ga naar margenoot32 dorpen, ende vlecken, ende brooden voor haer selven mogen koopen: want sy en hebben niet wat sy eten sullen. | |
37Maer hy antwoordende seyde tot haer, Geeft ghy haer te eten. Ende sy seyden tot hem, Sullen wy henen gaen, ende koopen voor twee Ga naar margenoot33 hondert penningen broot, ende haer te eten geven? | |
38Ende hy seyde tot haer, Hoe veel brooden hebt ghy? Gaet henen ende besiet [het.] Ga naar margenootc Ende doe sy het Ga naar margenoot34 vernomen hadden, seyden sy, vijve, ende twee visschen. | |
39Ende hy geboodt haer dat syse alle souden doen neder sitten, Ga naar margenoot35 by weerdschappen, op het groene gras. | |
40Ende sy Ga naar margenoot36 saten neder Ga naar margenoot37 in gedeelten by hondert t’samen, ende by vijftigh t’samen. | |
41Ende als hy de vijf brooden ende twee visschen genomen hadde, Ga naar margenootd sagh hy op na den hemel, Ga naar margenoot38 Ga naar margenoote zegende, ende brack de brooden, ende gafse sijnen discipelen, op dat syse haer souden voorleggen: ende de twee visschen deylde hy voor allen. | |
42Ende sy aten alle, ende zijn verzadight geworden. | |
43Ende sy namen op twaelf volle korven brocken, ende van de visschen. | |
44Ende die daer de brooden gegeten hadden, waren ontrent vijf duysent mannen. | |
45Ga naar margenootf Ende terstont dwangh hy sijne discipelen in ’t schip te gaen, ende voor henen te varen aen d’ander zijde Ga naar margenoot39 tegen [over] Bethsaida, terwijlen hy de schare van hem soude laten. | |
46Ga naar margenootg Ende als hy deselve Ga naar margenoot40 haer afscheydt gegeven hadde, gingh hy op den bergh om te bidden. | |
47Ga naar margenooth Ende als het nu avont was geworden, soo was het schip in ’t midden van de zee, ende hy was alleen op het lant. | |
48Ende hy sagh Ga naar margenoot41 dat sy haer seer pijnighden om [’t schip] voort te krijgen. (Want de wint was haer tegen) ende ontrent de Ga naar margenoot42 vierde wake des nachts, quam hy tot haer, wandelende op de zee, ende wilde haer voorby gaen. | |
[Folio 20v]
| |
49Ende sy siende hem wandelen op de zee, meynden dat het een Ga naar margenoot43 spoocksel was, ende schreeuwden seer. | |
50Want sy sagen hem alle, ende wierden ontroert: ende terstont sprack hy met haer, ende seyde tot haer, Zijt wel gemoedt, Ick ben ’t, en vreest u niet. | |
51Ende hy klam tot haer in het schip, ende de wint stilde, ende sy ontsetteden haer Ga naar margenoot44 boven maten seer in haer selven, ende waren verwondert. | |
52Want sy en hadden Ga naar margenoot45 niet gelet op [het mirakel] der brooden: want haer herte was Ga naar margenoot46 verhardt. | |
53Ga naar margenooti Ende als sy over gevaren waren, quamen sy in ’t lant Genesaret, ende havenden aldaer. | |
55[Ende] het geheel omliggende lant doorloopende, begonden sy op beddekens, de gene die qualick gestelt waren, om te dragen, ter plaetsen daer sy hoorden dat hy was. | |
56Ende soo waer hy quam in vlecken ofte steden, ofte Ga naar margenoot48 dorpen, daer leyden sy de krancke op de merckten, ende baden hem, dat sy maer den zoom sijns kleets Ga naar margenoot49 aenraken mochten. Ende soo vele als’er hem aenraeckten wierden gesont. |
|