Biblia, dat is: De gantsche H. Schrifture, vervattende alle de canonijcke Boecken des Ouden en des Nieuwen Testaments
(1657)–Anoniem Statenbijbel–David bidt seer vyerighlick voor sich selven, ende tegen sijne vyanden, welcker godtloosheyt hy beschrijft: ende gevoelende de vrucht sijns gebedts, looft hy Godt, ende bidt om de behoudenisse der gantscher Kercke. | |
1[EEn Psalm] Davids. Tot u roep ick, HEERE; mijn rotzsteen, Ga naar margenoot1 houdt u niet als doof van my af: Ga naar margenoota op dat ick niet, [soo] ghy u van my stille houdt, vergeleken en worde met de Ga naar margenootb gene die in den Ga naar margenoot2 kuyl neder dalen.[kolom] | |
2Hoort de stemme mijner smeeckingen, als ick tot u roepe; als ick mijne Ga naar margenoot3 handen opheffe Ga naar margenoot4 na de aenspraeck-plaetse uwer heyligheyt. | |
3En Ga naar margenoot5 treckt my niet wech met de godtloose, ende met de werckers der ongerechtigheyt, Ga naar margenootc die van vrede spreken met hare naesten; maer quaet is in haer herte. | |
4Geeft hen na haer doen, ende na de boosheyt harer handelingen; geeft hen na harer handen werck; doet hare vergeldinge tot haer weder keeren. | |
5Om datse niet en letten op de daden des HEEREN, noch op het werck sijner handen; soo sal hyse afbreken ende en salse niet Ga naar margenoot6 bouwen. | |
7De HEERE is mijne sterckte, ende mijn schildt, op hem heeft mijn herte vertrouwt, ende ick ben geholpen; dies springht mijn herte van vreughde, ende ick sal hem met mijn gesangh loven. | |
8De HEERE is Ga naar margenoot8 haerlieder sterckte, ende hy is de sterckheyt der Ga naar margenoot9 verlossingen sijns Gesalfden. | |
9Ga naar margenoot10 Verlost u volck ende zegent u erve; ende Ga naar margenoot11 weydtse, ende Ga naar margenoot12 verheftse tot in der eeuwigheyt. |
|