Biblia, dat is: De gantsche H. Schrifture, vervattende alle de canonijcke Boecken des Ouden en des Nieuwen Testaments
(1657)–Anoniem Statenbijbel–Elkana gaet jaerlicks op tot het feest te Silo, met sijne beyde wijven, vers 1, etc. welcker eene, genoemt Hanna, onvruchtbaer was, 5. De andere, namelick Peninna, verwijt Hanna, hare onvruchtbaerheyt, 6. Daerom bidt Hanna den Heere vyerighlick om eenen sone, dien sy belooft den Heere tot sijnen dienste te geven, 10. De Priester Eli meynende dat sy dronken was, bestraftse, 12. Maer zijnde van haer beter berichtt, 15. vertroost hyse, 17. Sy keert weder na huys met Elkana, 18. Sy wert bevrucht, 19. ende baert Samuel, 20. Als sy hem opgequeeckt hadde, eygent sy hem teenemael tot den dienst des Heeren, gelijck sy belooft hadde, 24. | |
1DAER was een man van Ga naar margenoot1 Ramathaim Ga naar margenoot2 Zophim, van het geberghte Ga naar margenoot3 Ephraims, wiens name was Ga naar margenoota Elkana, een sone Ierochams des soons Elihu, des soons Tochu, des soons Zuph, een Ga naar margenoot4 Ephrathiter. | |
2Ende hy hadde twee wijven, de name van de eene was Hanna, ende de name van [kolom] d’andere was Peninna: Peninna nu hadde kinderen, maer Hanna en hadde geene kinderen. | |
3Ga naar margenootb Dese man nu gingh opwaerts uyt sijne stadt Ga naar margenoot5 van jaer tot jaer, om aen te bidden, ende om te offeren den HEERE der heyrscharen te Ga naar margenoot6 Silo, ende aldaer waren Ga naar margenoot7 Priesters des HEEREN Hophni ende Pinehas, de twee sonen Eli. | |
4Ende het geschiedde op dien dagh als Elkana Ga naar margenoot8 offerde, soo gaf hy aen Peninna sijne huysvrouwe, ende alle hare sonen ende hare dochteren, Ga naar margenoot9 deelen. | |
5Maer Hanna gaf hy een Ga naar margenoot10 aensienlick deel, want hy hadde Hanna Ga naar margenoot11 lief, Ga naar margenoot12 doch de HEERE hadde hare baermoeder toegesloten. | |
6Ende Ga naar margenoot13 hare tegenpartijdige terghdese oock met terginge, Ga naar margenoot14 om haer te vergrimmen, om dat de HEERE hare baermoeder toegesloten hadde. | |
[Folio 117v\Hanna bidt, en wort verhoort. Lofsangh Hannae.]
| |
7Ende Ga naar margenoot15 alsoo dede Ga naar margenoot16 hy jaer op jaer: van dat Ga naar margenoot17 sy opgingh tot het huys des HEEREN, Ga naar margenoot18 soo terghde sy haer alsoo: daerom weende sy, ende Ga naar margenoot19 en att niet. | |
8Doe seyde Elkana haer man; Hanna waerom weent ghy? ende waerom en eet ghy niet? ende waerom is u herte qualick gestelt? Ga naar margenootc ben ick u niet beter dan tien sonen? | |
9Doe stont Hanna op na dat Ga naar margenoot20 [hy] gegeten, ende na dat [hy] gedroncken hadde te Silo; (ende Eli de Priester satt op eenen stoel by eenen post Ga naar margenoot21 des Tempels des HEEREN.) | |
10Sy dan Ga naar margenoot22 van ziele bitterlick bedroeft zijnde, soo badt sy tot den HEERE, ende Ga naar margenoot23 sy weende seer. | |
11Ende sy Ga naar margenoot24 beloofde een gelofte, ende seyde, HEERE der heyrscharen, Ga naar margenoot25 soo ghy een mael Ga naar margenoot26 de elende uwer dienstmaeght aen siet, ende mijner gedenckt, ende uwer dienstmaeght niet en vergeett, maer geeft uwer dienstmaeght Ga naar margenoot27 een mannelick zaet: soo sal ick dat den HEERE Ga naar margenoot28 geven alle de dagen sijns levens, ende Ga naar margenoot29 daer en Ga naar margenootd sal geen scheermes op sijn hooft komen. | |
12Het geschiedde nu Ga naar margenoot30 als sy even seer bleef biddende voor ’t aengesichte des HEEREN, soo gaf Eli acht op haren mont. | |
13Want Hanna sprack in haer herte, alleenlick roerden sich hare lippen, maer hare stemme en wert niet gehoort: daerom hielt Eli haer voor droncken. | |
14Ende Eli seyde tot haer: Hoe lange sult ghy u droncken aenstellen? Ga naar margenoot31 Doet uwen wijn van u. | |
15Doch Hanna antwoordde ende seyde, Neen mijn heere, ick ben een vrouwe Ga naar margenoot32 beswaert van geeste, ick en hebbe noch wijn noch stercken drank gedroncken; maer ick hebbe Ga naar margenoot33 Ga naar margenoote mijn ziele uytgegoten voor het aengeschichte des HEEREN. | |
16Achtt Ga naar margenoot34 doch uwe dienstmaecht niet voor Ga naar margenoot35 eene dochter Belials: want ick hebbe tot nu toe gesproken uyt de veelheyt mijner gedachten ende mijnes verdriets. | |
17Doe antwoordde Eli ende seyde, Gaet henen in vrede: ende de Godt Israëls Ga naar margenoot36 sal uwe bede geven, die ghy van hem gebeden hebt. | |
18Ende sy seyde, Ga naar margenoot37 Laet uwe dienstmaeght genade vinden in uwe oogen: alsoo gingh die vrouwe hares weeghs, ende Ga naar margenoot38 sy att, ende Ga naar margenoot39 haer aengesichte en was haer [soodanigh] niet meer. | |
19Ende sy stonden des morgens vroegh op, ende sy Ga naar margenoot40 baden aen voor het aengesichte des HEEREN, ende sy keerden weder, ende quamen tot haer huys Ga naar margenoot41 te Rama: ende Elkana Ga naar margenoot42 bekende sijne huysvrouwe Hanna, ende de HEERE Ga naar margenoot43 gedacht aen haer. | |
20Ende het geschiedde na verloop van dagen, dat Hanna bevrucht wert, ende baerde eenen sone, ende sy noemde sijnen name Samuel: want [seyde sy] ick hebbe hem van den HEERE gebeden. | |
21Ende die man Elkana Ga naar margenoot44 toogh op met sijn gantsche huys, Ga naar margenoot45 om den HEERE te offeren Ga naar margenoot46 het jaerlicksche offer, ende sijn gelofte. | |
22Doch Ga naar margenoot47 Hanna en toogh niet op, maer sy seyde tot haren man, Als de jonge gespeent is, dan sal ick hem brengen, dat hy voor het aengesichte des HEEREN verschijne, ende blijve daer tot Ga naar margenoot48 in eeuwigheyt. | |
23Ende Elkana haer man seyde tot haer, Doet dat goet is in uwe oogen, blijft tot dat ghy hem sult gespeent hebben: de HEERE bevestige maer sijn woort: Alsoo bleef de vrouwe, ende zooghde haren sone, tot dat sy hem speende. [kolom] | |
24Ga naar margenootf Daer na, als sy hem gespeent hadde, bracht sy hem met haer opwaerts, met drie varren, ende Ga naar margenoot49 een Epha meels, ende een flessche met wijn, ende sy bracht hem in het huys des HEEREN tot Silo: ende het jonghsken was [seer] jongh. | |
25Ende sy slachteden een varre: Alsoo brachten sy het kint tot Eli. | |
26Ende sy seyde, Och mijn heere, Ga naar margenoot50 [soo waerachtich als] uwe ziele leeft, mijn heere, ick ben die vrouwe, die hier by u stont om den HEERE te bidden. | |
27Ick badt om dit kint, ende de HEERE heeft my mijne bede gegeven, die ick van hem gebeden hebbe. | |
28Daerom hebbe ick hem oock den HEERE Ga naar margenoot51 over gegeven Ga naar margenoot52 alle de dagen die hy wesen sal, hy is van den HEERE gebeden: ende Ga naar margenoot53 hy badt aldaer den HEERE aen. |
|