Biblia, dat is: De gantsche H. Schrifture, vervattende alle de canonijcke Boecken des Ouden en des Nieuwen Testaments
(1657)–Anoniem Statenbijbel–Godt geeft Israël, om harer sonden wille, over in de hant der Philistijnen, eenen langen tijt, vers 1. De Engel des Heeren verschijnt aen de onvruchtbare huysvrouwe van Manoah, haer aenseggende, dat sy eenen sone sal baren, ende hoe sy haer selve sal houden, ende hoe men met den kinde sal handelen, 2. Manoah dit van sijn wijf verstaen hebbende, bidt ende verkrijght, dat de Engel weder komt, ende haer beyde van den kinde onderricht, 6. Manoah wil den Engel spijse bereyden, ende vraeght na sijnen naem, 15. Maer de Engel vaert in de vlamme des brand offers (dat hy in plaetse van spijse begeert hadde) ten hemel, 20. waer door Manoah seer verschrickt zijnde, van sijne vrouwe gesterckt wort, 22. Die hem Simson baert, 24. in welcken Godts Geest begint te wercken, 25. | |
1ENde de kinderen Israëls voeren voort Ga naar margenoota te doen, dat quaet was in de oogen des HEEREN: soo gafse de HEERE in de hant der Philistijnen veertigh jaer. | |
2Ende daer was een man van Ga naar margenoot1 Zora, uyt het geslachte eens Ga naar margenoot2 Daniters, wiens naem was Manoah: ende sijne huysvrouwe was onvruchtbaer, ende en baerde niet. | |
3Ende een Ga naar margenoot3 Engel des HEEREN verscheen aen dese vrouwe: ende hy seyde tot haer; Siet nu, ghy zijt onvruchtbaer, ende en hebt niet gebaert, maer ghy sult swanger worden, ende eenen sone baren. | |
4So wacht u doch nu, ende en Ga naar margenoot4 drinckt geenen Ga naar margenootb wijn, nochte stercken dranck: ende en eet niet Ga naar margenoot5 onreyns. | |
5Want siet, ghy sult swanger worden, ende eenen sone baren, Ga naar margenootc op wiens hooft geen Ga naar margenoot6 scheermes sal komen; want dat knechtken sal een Ga naar margenoot7 Nazireer Godes zijn, van Ga naar margenoot8 [moeders] buyck af: ende hy sal Ga naar margenoot9 beginnen Israël te verlossen uyt der Philistijnen hant. | |
6Doe quam dese vrouwe in, ende sprack tot haren man, seggende; Daer quam een Ga naar margenoot10 man Godts tot my, wiens aensicht was als het aensicht van een Engel Godes, seer Ga naar margenoot11 vreeslick: ende ick en vraeghde hem niet, van waer hy was, ende sijnen name en gaf hy my niet te kennen. | |
7Maer hy seyde tot my; Siet, ghy sult swanger worden, ende eenen sone baren: soo en drinckt nu geenen wijn, noch sterckendranck, ende en eet niet onreyns; want dat knechtken sal een Nazireer Godes zijn, van [moeders] buyck af, tot op den dagh sijnes doots. | |
8Doe Ga naar margenoot12 aenbadt Manoah den HEERE vyerighlick, ende seyde: Och Heere, dat doch de man Godts, dien ghy gesonden hebt, weder tot ons kome, ende ons leere, wat wy dat knechtken doen sullen, dat geboren sal worden. [kolom] | |
9Ende Godt verhoorde de stemme van Manoah: ende de Engel Godes quam wederom tot de vrouwe; sy nu sat in ’t velt, doch haer man Manoah en was niet by haer. | |
10Soo haestede de vrouwe, ende liep, ende gaf ’t haren man te kennen: ende sy seyde tot hem; Siet die man is my verschenen, dewelcke op dien dagh tot my quam. | |
11Doe stont Manoah op, ende gingh sijne huysvrouwe na: ende hy quam tot dien man, ende seyde tot hem; Zijt ghy die man, dewelcke tot dese vrouwe gesproken hebt? ende hy seyde; Ick ben ’t. | |
12Doe seyde Manoah; Nu, Ga naar margenoot13 dat uwe woorden komen: [maer] wat sal des knechtkens Ga naar margenoot14 wijse ende sijn werck zijn? | |
13Ende de Engel des HEEREN seyde tot Manoah: Van alles, dat ick tot de vrouwe geseyt hebbe, Ga naar margenoot15 salse haer wachten. | |
14Sy en sal niet eten van yets, dat van den wijnstock des wijns Ga naar margenoot16 voort komt; ende wijn nochte stercken dranck en sal sy niet drincken, nochte yet onreyns eten: al wat ick haer geboden hebbe, sal sy onderhouden. | |
15Doe seyde Manoah tot den Engel des HEEREN: Laet ons u doch ophouden, ende een geytenbocksken Ga naar margenoot17 voor u aengesichte bereyden. | |
16Maer de Engel des HEEREN seyde tot Manoah; Indien ghy my sult ophouden, ick en sal Ga naar margenoot18 van u broot niet eten; Ende indien ghy een brand-offer sult doen, dat sult ghy den HEERE offeren: Ga naar margenoot19 want Manoah wiste niet dat het een Engel des HEEREN was. | |
17Ende Manoah seyde tot den Engel des HEEREN; Wat is uwe naem? op dat wy u Ga naar margenoot20 vereeren, wanneer u woort sal komen. | |
18Ende de Engel des HEEREN seyde tot hem; Waerom vraeght ghy dus na mijnen name? Die is doch Ga naar margenoot21 wonderlick. | |
19Doe nam Manoah een geytenbocksken, ende het spijs-offer, ende Ga naar margenoot22 offerde ’t op den rotzsteen, Ga naar margenoot23 den HEERE: ende Ga naar margenoot24 hy handelde wonderlick in [sijn] doen; Ende Manoah ende sijne huysvrouwe sagen toe. | |
20Ende het geschiedde, als de vlamme van den altaer opvoer na den hemel, soo voer de Engel des HEEREN op in de vlamme des altaers: als Manoah ende sijne huysvrouwe [dat] sagen, soo vielen sy op hare aengesichten, ter aerden. | |
21Ende d’Engel des HEEREN en Ga naar margenoot25 verscheen niet meer aen Manoah ende aen sijne huysvrouwe: doe bekende Manoah, dat het een Engel des HEEREN was. | |
22Ende Manoah seyde tot sijne huysvrouwe; Wy sullen Ga naar margenoot26 sekerlick Ga naar margenootd sterven: om dat wy Godt gesien hebben. | |
23Maer sijne huysvrouwe seyde tot hem; Soo de HEERE lust hadde ons te dooden, hy en hadde ’t brand-offer ende spijs-offer van onse hant niet genomen, nochte ons dit alles getoont, nochte ons om desen tijt laten hooren [sulcks] als Ga naar margenoot27 dit is. | |
24Daer na baerde dese vrouwe eenen sone, ende sy noemde sijnen name Ga naar margenoote Ga naar margenoot28 Simson: ende dat knechtken wert groot, ende de HEERE zegende het. | |
25Ende de Geest des HEEREN begost hem by wijlen te Ga naar margenoot29 drijven, in ’t Ga naar margenoot30 leger Dan: tusschen Ga naar margenoot31 Zora ende tusschen Esthaol. |
|