Biblia, dat is: De gantsche H. Schrifture, vervattende alle de canonijcke Boecken des Ouden en des Nieuwen Testaments
(1657)–Anoniem Statenbijbel–Godt spreeckt Iosua eenen nieuwen moedt aen, ende hy belast hem Ai te gaen belegeren, met belofte dat hy het sal innemen, vers 1, etc. Iosua belegert Ai, ende leght een achterlage, 3. ende sy nemense in met listigheyt ende met verrasschen, 19. Ai wort verbrant, 20. De Koningh van Ai wort gevangen, 23. Alle de inwoonders der stadt worden omgebracht, 25. Het vee ende het ander goet wort gerooft, 27. Ai wort tot eenen steenhoop gemaeckt, 28. haren Koningh gehangen, 29. Iosua bouwt den Heere eenen altaer, 30. na het bevel Godes, ende offert daer op, 31. Hy schrijft de wet Mose op steenen, 32. Hy laet deselve met hare zegeningen ende vloecken voor al den volcke lesen op de bergen, Gerizim, ende Ebal, 33. | |
1DOe seyde de HEERE tot Iosua, Ga naar margenoota En vreest niet, ende en ontsett u niet, neemt met u al het krijghsvolck, ende maeckt u op, treckt op na Ai; siet, ick hebbe den Koningh van Ai, ende sijn volck, ende sijne stadt, ende sijn lant, in uwe hant gegeven. | |
2Ghy nu sult Ai, ende haren Koningh doen, Ga naar margenootb gelijck als ghy Iericho, ende haren Koningh gedaen hebt, behalven dat ghy haren roof, ende Ga naar margenootc haer vee, voor u-lieden rooven sult: stelt u eene achterlage tegen de stadt, van achter deselve. | |
3Doe maeckte hem Iosua op, ende al het krijghsvolck, om op te trecken na Ai: ende Iosua verkoos dertigh duysent mannen, strijtbare helden, ende hy sondtse by nachte uyt. | |
4Ende geboodt hen, seggende: Siet toe, ghylieden sult der stadt lagen leggen van achter de stadt, houdt u niet seer verre van de stadt: ende weest ghy alle bereyt. | |
5Ick nu ende al het volck dat by my is, sullen tot de stadt naderen: ende het sal geschieden, wanneer sy ons te gemoete sullen uyt gaen, gelijck als in het eerste, soo sullen wy voor haer aengesichte vlieden. | |
6Laetse dan uytkomen achter ons, tot dat wyse van de stadt aftrecken, want sy sullen seggen, Sy vlieden voor onse aengesichten, gelijck als in ’t eerste, soo sullen wy vlieden voor hare aengesichten. | |
7Ga naar margenoot1 Dan sult ghylieden opstaen, uyt de achterlage, Ga naar margenoot2 ende ghy sult de stadt innemen: want de HEERE uwe Godt salse in uwe hant geven. | |
[Folio 95v\’t Volck van Ai wort geslagen.Ai verbrant.]
| |
8Ende het sal geschieden, wanneer ghy de stadt ingenomen hebt, soo sult ghy de stadt met vyere aensteken, na den woorde des HEEREN sult ghylieden doen, siet ick hebbet u-lieden geboden. | |
9Alsoo sondtse Iosua henen, ende sy gingen na de achterlage, ende sy bleven tusschen Bethel ende tusschen Ai tegen ’t Westen van Ai: maer Iosua overnachtte dien nacht in het midden des volcks. | |
10Ende Iosua maeckte hem des morgens vroegh op, ende hy Ga naar margenoot3 monsterde het volck: ende hy trock op, hy ende de Oudtste van Israël, voor het aengesichte des volcks, na Ai. | |
11Oock trock al het krijghsvolck op dat by hem was, ende sy naderden, ende quamen tegen over de stadt: ende sy legerden haer tegen het Noorden van Ai, ende daer was een dal tusschen hem ende tusschen Ai. | |
12Hy nam oock ontrent vijf duysent man: ende hy steldese tot een achterlage tusschen Bethel, ende tusschen Ai aen ’t Westen der stadt. | |
13Ende sy Ga naar margenoot4 stelden het volck, het gantsche leger, dat aen ’t Noorden der stadt was, ende sijne Ga naar margenoot5 lage was aen ’t Westen der stadt: ende Iosua gingh in deselve nacht in het midden Ga naar margenoot6 des dals. | |
14Ende het geschiedde, doe de Koningh van Ai [dat] sach, soo haesteden sy, ende maeckten hen vroegh op, ende de mannen der stadt quamen uyt, Israël te gemoete, ten strijde, hy ende al Ga naar margenoot7 sijn volck, Ga naar margenoot8 ter bestemder tijt, voor het vlacke velt: want hy en wiste niet dat hem yemant een achterlage leyde van achter de stadt. | |
15Iosua dan ende gantsch Israël Ga naar margenoot9 wert geslagen voor hare aengesichten: ende sy vloden Ga naar margenoot10 door den wegh der woestijne. | |
16Daerom wert t’samen geroepen al het volck dat in de stadt was, om hen na te jagen: ende sy joegen Iosua na, ende werden van de stadt afgetrocken. | |
17Ende daer en wert Ga naar margenoot11 niet een man overigh gelaten in Ai, nochte Beth-el, die niet uyt en trocken Israël na: ende sy lieten de stadt open staen, ende joegen Israël achter na. | |
18Doe sprack de HEERE tot Iosua, Ga naar margenoot12 Streckt de Ga naar margenoot13 spiesse uyt, die in uwe hant is, na Ai, want ick salse in uwe hant geven: Doe streckte Iosua de spiesse die in sijne hant was na de stadt aen. | |
19Doe rees de achterlage haestelick op van hare plaetse, ende liepen toe met dat hy sijne hant uytgestreckt hadde, ende quamen aen de stadt, ende sy namense in: ende sy haesteden haer, ende Ga naar margenoot14 staken de stadt aen met den vyere. | |
20Als de mannen van Ai haer achter omkeerden, soo sagen sy, ende siet de roock der stadt gingh op na den hemel, ende sy en hadden Ga naar margenoot15 geene ruymte, om herwaerts of derwaerts te vlieden: want het volck, dat na de woestijne vluchtte, keerde sich tegen de gene die [hen] najoegen. | |
21Ende Iosua ende gantsch Israël siende, dat de achterlage de stadt ingenomen hadde, ende dat de roock der stadt opgingh, soo keerden sy haer om, ende sloegen de mannen van Ai. | |
22Oock quamen Ga naar margenoot16 die uyt de stadt Ga naar margenoot17 haer te gemoete, soo dat Ga naar margenoot18 sy in het midden der Israëliten waren, dese van hier ende gene van daer: ende Ga naar margenootd sy sloegense tot Ga naar margenoot19 dat geen overige onder hen over en bleef, nochte die ontquam. [kolom] | |
23Doch den Koningh van Ai grepen sy levendigh: ende sy brachten hem tot Iosua. | |
24Ende ’t geschiedde doe de Israëliten een eynde gemaeckt hadden van alle de inwoonders van Ai te dooden op het velt, inde woestijne, in dewelcke sy Ga naar margenoot20 haer nagejaeght hadden, ende dat sy alle door Ga naar margenoot21 de scherpte des sweerts gevallen waren, tot dat sy alle vernielt waren: soo keerde sich gantsch Israël na Ai, ende Ga naar margenoot22 sloegense met de scherpte des sweerts. | |
25Ende het geschiedde, dat alle die te dien dage vielen, Ga naar margenoot23 soo mannen als vrouwen, waren twaelf duysent, al t’samen lieden van Ai. | |
26Iosua en trock oock sijne hant niet te rugge, Ga naar margenoot24 die hy met de spiesse hadde uytgestreckt, tot dat hy alle de inwoonders van Ai Ga naar margenoot25 verbannen hadde. | |
27Ga naar margenoote Alleenlick roofden de Israëliten voor haer selven, het vee, ende den buyt der selver stadt, Ga naar margenootf na den woorde des HEEREN, dat hy Iosua geboden hadde. | |
28Iosua nu verbrandde Ai, ende hy steldese tot Ga naar margenoot26 eenen eeuwigen hoop, Ga naar margenoot27 ter verwoestinge, tot op desen dagh. | |
29Ende den Koningh van Ai hingh hy aen een hout Ga naar margenoot28 tot aen den avontstont: ende Ga naar margenootg ontrent den ondergangh der sonne geboodt Iosua, dat men sijn doode lichaem van den houte afname, ende sy wierpen het aen de deure der stadtpoorte, ende richteden daer op eenen grooten steenhoop, zijnde tot op desen dagh. | |
30Doe Ga naar margenoot29 bouwde Iosua eenen altaer den HEERE den Godt Israëls, op den bergh Ga naar margenoot30 Ebal; | |
31Ga naar margenooth Gelijck als Mose de knecht des HEEREN den kinderen Israëls geboden hadde, achtervolgens ’t gene dat geschreven is in ’t wetboeck Mose, eenen altaer van geheele steenen, Ga naar margenoot31 over de welcke men geen yser Ga naar margenoot32 bewogen en hadde: ende daer op offerden sy den HEERE brand-offeren, oock offerden sy danck-offeren. | |
32Ga naar margenooti Aldaer schreef hy oock Ga naar margenoot33 op steenen Ga naar margenoot34 een dobbel van de wet Mose, Ga naar margenoot35 het welcke hy geschreven heeft voor het aengesichte der kinderen Israëls. | |
33Ende gantsch Israël met sijne Oudtste, ende Amptlieden, ende sijne Rechters, stonden aen dese ende aen gene zijde der Arke, voor de Levitische Priesteren, die de Arke des verbonts des HEEREN droegen, soo vreemdelingen als inboorlingen, eene helft daer van tegen over den bergh Ga naar margenoot36 Gerizim, ende eene helft daer van tegen over den bergh Ebal: gelijck als Mose de knecht des HEEREN bevolen hadde, om het volck van Israël Ga naar margenoot37 in het eerste te zegenen Ga naar margenoot38. | |
34Ende daer na las Ga naar margenoot39 hy overluyt alle de woorden der wet, de zegeninge ende den vloeck, na alles dat in het wetboeck geschreven staet. | |
35Daer en was niet een woort van al het gene dat Mose geboden hadde, dat Iosua niet overluyt en las Ga naar margenootk voor de geheele gemeynte Israëls, ende de wijven, ende de kleyne kinderen, ende Ga naar margenoot40 de vreemdelingen, die in het midden van hen wandelden. |
|