Biblia, dat is: De gantsche H. Schrifture, vervattende alle de canonijcke Boecken des Ouden en des Nieuwen Testaments
(1657)–Anoniem Statenbijbel–Korah, Dathan, ende Abiram maken oproer tegens Mose ende Aaron, vers 1, etc. Hoe sich Mose daer tegens gedragen heeft, 4. De oproermakers worden schrickelick van Godt gestraft, 31. Hare wieroockvaten ter gedachtenisse ende waerschouwinge bewaert, 36. ’t Volck murmureert over den ondergangh der oproermakers, waer over 14700 met vyer verteert worden, 41. Aaron, door Mosis bevel, stilt de plage, 46. | |
1Ga naar margenoot1 KOrah Ga naar margenoota nu, de sone Iizhars, des soons Kahaths, des soons Levi, nam tot sich soo Dathan als Abiram, sonen van Eliab, ende Ga naar margenoot2 On, den sone van Peleth, Ga naar margenoot3 sonen van Ruben. | |
2Ende sy Ga naar margenoot4 stonden op voor het aengesichte van Mose, mitsgaders twee hondert ende vijftigh mannen uyt de kinderen Israëls: Ga naar margenoot5 Oversten der vergaderinge, Ga naar margenoot6 de geroepene der t’samenkomste, Ga naar margenoot7 mannen van name. | |
3Ende sy vergaderden sich tegen Mose, ende tegen Aaron, ende seyden tot hen: Ga naar margenoot8 ’t Is te veel voor u; want dese gantsche vergaderinge, sy alle, zijn heyligh, ende de HEERE is in ’t midden van hen: waerom dan verheft Ga naar margenoot9 ghy-lieden u over de gemeynte des HEEREN? | |
5Ende hy Ga naar margenoot11 sprack tot Korah, ende tot sijne gantsche Ga naar margenoot12 vergaderinge, seggende; Morgen vroegh dan sal de HEERE bekent maken, Ga naar margenoot13 wie de sijne, ende de heylige zy, dien hy tot sich sal doen naderen: ende wien hy Ga naar margenoot14 verkoren sal hebben, dien sal hy tot sich doen naderen. | |
6Doet dit: neemt u wieroockvaten, Korah ende sijne gantsche vergaderinge: | |
7Ende doet Ga naar margenoot15 morgen vyer daer in, leght reuckwerck daer op voor ’t aengesichte des HEEREN; ende het sal geschieden, dat de man, dien de HEERE verkiesen sal, die sal heyligh zijn: Ga naar margenoot16 het is te veel voor u, ghy kinderen van Levi. | |
8Voort seyde Mose tot Korah: Hoort doch, ghy kinderen van Levi: | |
9Is het u te weynigh, dat de Godt Israëls u, van de vergaderinge Israëls heeft afgescheyden, om u-lieden tot hem te Ga naar margenoot17 doen naderen, om den dienst van des HEEREN Tabernakel te bedienen, ende te staen voor het aengesichte der vergaderinge, om hen te dienen? | |
10Daer hy u, ende alle uwe broederen, de kinderen van Levi, met u heeft doen naderen, soeckt ghy nu oock het Priester-ampt? | |
11Daerom ghy, ende uwe gantsche vergaderinge, ghy zijt vergadert tegen den HEERE: want Aaron, wat is hy, dat ghy tegens hem murmureert? | |
12Ende Mose schickte henen, om Dathan ende Abiram, de sonen Eliabs, Ga naar margenoot18 te roepen: maer sy Ga naar margenoot19 seyden; Wy en sullen niet op komen. | |
13Is het te weynigh, dat ghy ons uyt een Ga naar margenoot20 lant, van melck ende honigh vloeijende, hebt opgevoert, om ons te dooden in de woestijne, dat ghy oock u selven Ga naar margenoot21 teenemael over ons tot een Overheer maeckt? | |
14Oock en hebt ghy ons niet gebracht in een lant, Ga naar margenoot22 dat van melck ende honigh vloeyt, noch ons ackers ende wijngaerden ten erfdeel gegeven: Sult ghy deser mannen Ga naar margenoot23 oogen uyt graven? wy en sullen niet op komen. | |
[Folio 67r\Oproer van Korah--gestraft.]
| |
15Doe Ga naar margenoot24 ontstack Mose seer, ende hy seyde tot den HEERE; Ga naar margenoot25 Siet haer offer niet aen: Ga naar margenootb ick hebbe niet Ga naar margenoot26 eenen ezel van hen genomen, ende niet eenen van hen quaet gedaen. | |
16Voorts seyde Mose tot Korah; Ghy, ende uwe gantsche vergaderinge, weest voor het aengesichte des HEEREN: ghy, ende sy, oock Aaron, op morgen. | |
17Ende neemt een yeder sijn wieroockvat, ende leght reuckwerck daer in, ende brenght voor het aensichte des HEEREN, een yeder sijn wieroockvat, twee hondert ende vijftigh wieroockvaten: oock ghy ende Aaron, een yeder sijn wieroockvat. | |
18Soo namen sy, een yeder sijn wieroockvat, ende deden vyer daer in, ende leyden reuckwerck daer in: ende sy stonden voor de deure van de Tente der t’samenkomste, oock Mose ende Aaron. | |
19Ende Korah dede de gantsche vergaderinge tegens Ga naar margenoot27 hen versamelen, aen de deure van de Tente der t’samenkomste: Doe verscheen de Ga naar margenoot28 heerlickheyt des HEEREN aen dese gantsche vergaderinge. | |
20Ende de HEERE sprack tot Mose ende tot Aaron, seggende: | |
21Scheydet u af uyt het midden van dese vergaderinge, ende ick salse als in een Ga naar margenoot29 oogenblick verteeren. | |
22Maer sy vielen op hare aengesichten, ende seyden; O Godt, Godt Ga naar margenootc der Ga naar margenoot30 geesten alles Ga naar margenoot31 vleesches: Ga naar margenoot32 een eenigh man sal gesondight hebben, ende sult ghy u over dese gantsche vergaderinge grootlicks vertoornen? | |
23Ende de HEERE sprack tot Mose, seggende: | |
24Spreeckt tot dese vergaderinge, seggende: Gaet op van rontomme der wooninge van Korah, Dathan, ende Abiram. | |
25Doe stont Mose op, ende gingh tot Dathan, ende Abiram: ende achter hem gingen de Oudtsten van Israël. | |
26Ende hy sprack tot de vergaderinge, seggende; Wijckt doch af van de tenten deser godtlooser mannen, ende en roert niets aen van het gene dat hare is: op dat ghy niet misschien verdaen en wordet Ga naar margenoot33 in alle hare sonden. | |
27Soo gingen sy op van de wooninge van Korah, Dathan, ende Abiram, van rontomme: maer Dathan ende Abiram gingen uyt, staende in de deure harer tenten, Ga naar margenoot34 met hare wijven, ende hare sonen, ende hare kinderkens. | |
28Doe seyde Mose; Hier aen sult ghy bekennen, dat de HEERE my gesonden heeft, om alle dese daden te doen: Ga naar margenoot35 datse niet uyt mijn [eygen] herte en zijn. | |
29Indien dese sullen sterven, Ga naar margenoot36 gelijck alle menschen sterven, ende over hen eene Ga naar margenoot37 besoeckinge sal gedaen worden, na aller menschen besoeckinge; Ga naar margenoot38 soo en heeft my de HEERE niet gesonden. | |
30Maer indien de HEERE wat Ga naar margenoot39 nieuws sal scheppen, ende het aertrijck sijnen mont sal op doen, ende verslindense met alles wat hare is, ende sy levendigh ter Ga naar margenoot40 hellen sullen neder varen; als dan sult ghy bekennen, dat dese mannen den HEERE geterght hebben. | |
31Ende ’t geschiedde, als hy ge-eyndight hadde alle dese woorden te spreken; soo wert het aertrijck, dat onder hen was, gekloven: | |
32Ende de aerde opende haren mont, ende Ga naar margenootd verslondse met hare huysen; ende Ga naar margenoot41 alle menschen, die Korah toebehoorden, ende alle de have. | |
33Ende sy voeren neder, sy, ende Ga naar margenoot42 alles wat hare was, levendigh ter Ga naar margenoot43 hellen:[kolom] Ende de aerde overdecktese, ende sy quamen om uyt het midden der gemeynte. | |
34Ende het gantsche Israël, dat rontom haer was, vloodt voor haer geschrey: want sy seyden; Dat ons de aerde misschien niet en verslinde. | |
35Daer toe gingh een vyer uyt van den HEERE, ende verteerde die Ga naar margenoot44 twee hondert ende vijftigh mannen, die reuckwerck offerden. | |
36Ende de HEERE sprack tot Mose, seggende: | |
37Seght tot Eleazar, den sone Aarons des Priesters, dat hy de wieroockvaten uyt den brant op neme, ende stroyt het vyer Ga naar margenoot45 verre wech: want Ga naar margenoot46 sy zijn heyligh: | |
38[Te weten] de wieroockvaten van dese, Ga naar margenoot47 die tegen hare zielen gesondight hebben, dat men Ga naar margenoot48 uytgereckte platen daer van make, tot een overtrecksel voor den altaer; want sy hebbense gebracht voor het aengesichte des HEEREN, daerom zijnse heyligh: ende sy sullen den kinderen Israëls tot een Ga naar margenoot49 teecken zijn. | |
39Ende Eleazar, de Priester, nam de kopere wieroockvaten, die de verbrande gebracht hadden, ende sy recktense uyt tot een overtrecksel voor den altaer: | |
40Ter gedachtenisse voor de kinderen Israëls; op dat niemant vreemts, die niet en zy uyt den zade Aarons, nadere om reuckwerck aen te steken voor het aengesichte des HEEREN: op dat hy niet en Ga naar margenoot50 worde als Korah, ende sijne vergaderinge, gelijck als hem de HEERE door den Ga naar margenoot51 dienst van Mose Ga naar margenoot52 gesproken hadde. | |
41Maer des anderen daeghs murmureerde de gantsche vergaderinge der kinderen Israëls tegen Mose ende tegen Aaron, seggende: Ghylieden hebt des HEEREN volck gedoot. | |
42Ende het geschiedde, als de vergaderinge haer versamelde tegen Mose ende Aaron, ende haer wendde na de Tente der t’samenkomste, siet soo bedecktese die Ga naar margenoot53 wolcke: ende de heerlickheyt des HEEREN verscheen. | |
43Mose nu ende Aaron quamen tot voor de Tente der t’samenkomste. | |
44Doe sprack de HEERE tot Mose, seggende: | |
45Ga naar margenoot54 Maeckt u op uyt het midden van dese vergaderinge: ende ick salse verteeren, als in een oogenblick: doe vielen Ga naar margenoot55 sy op hare aengesichten. | |
46Ende Mose seyde tot Aaron; Neemt het wieroockvat, ende doet vyer daer in van den altaer, ende leght reuckwerck daer op, haestelick gaende tot de vergaderinge, Ga naar margenoot56 doet over hen versoeninge: want een groote Ga naar margenoot57 toorn is van voor het aengesichte des HEEREN uyt gegaen, de plage heeft aengevangen. | |
47Ende Aaron nam het, gelijck als Mose gesproken hadde, ende liep in het midden der gemeynte, ende siet, de plage hadde aengevangen onder den volcke: ende hy leyde reuckwerck daer in, ende dede versoeninge over het volck. | |
48Ende hy stont tusschen de doode ende tusschen de levendige: alsoo wert de plage Ga naar margenoot58 op gehouden. | |
49Die nu aen die plage gestorven zijn, waren veertien duysent ende seven hondert; behalven die gestorven waren om de Ga naar margenoot59 sake van Korah. | |
50Ende Aaron keerde weder tot Mose aen de deure van de Tente der t’samenkomste: ende de plage was op gehouden. | |
[Folio 67v\Aarons staf. Deel der--Priesteren.]
| |
|