Biblia, dat is: De gantsche H. Schrifture, vervattende alle de canonijcke Boecken des Ouden en des Nieuwen Testaments
(1657)–Anoniem Statenbijbel–Mose ende Aaron worden van Godt gesterckt om tot Pharao te gaen, vers 1, etc. wiens herte verhardt wort, 3. Mose ende Aarons ouderdom, doe sy tot Pharao gesonden wierden, 7. Aarons staf wort in een drake verandert, 10. de tooveraers doen dergelijcke, 11. Pharao blijft verhardt, 14. Mose wort wederom tot hem gesonden, 15. De wateren van Egypten worden in bloet verandert, 19. daer van de visschen sterven, 21. De tooveraers doen dergelijcke, 22. | |
1DOe seyde de HEERE tot Mose, Siet, ick hebbe u [tot] eenen Ga naar margenoot1 Godt gesett over Pharao, ende Aaron uw’ broeder sal uwe Ga naar margenoot2 Propheet zijn. | |
2Ghy sult Ga naar margenoot3 spreken alles wat ick u gebieden sal: ende Ga naar margenoota Aaron uw’ broeder sal tot Pharao spreken, dat hy de kinderen Israëls uyt sijnen lande trecken late. | |
3Doch ick sal Pharaos herte Ga naar margenoot4 verharden; ende ick sal mijne teeckenen ende mijne wonderheden in Egyptenlande vermenighvuldigen. | |
4Pharao nu en sal na u-lieden niet hooren, ende ick sal mijne Ga naar margenoot5 hant Ga naar margenoot6 aen Egypten Ga naar margenoot7 leggen, ende voeren mijne heyren, mijn volck, de kinderen Israëls, uyt Egyptenlant, door groote Ga naar margenoot8 gerichten. | |
5Dan sullen de Egyptenaers weten, dat ick de HEERE ben, wanneer ick mijne hant over Egypten uyt strecke: ende de kinderen Israëls uyt het midden van haer uyt leyde. | |
6Doe dede Mose ende Aaron als haer de HEERE geboden hadde, alsoo deden sy. | |
7Ga naar margenoot9 Ende Mose was tachtentigh jaer oudt, ende Aaron was drie en tachtentigh jaer oudt, doe sy tot Pharao spraken. | |
8Ende de HEERE sprack tot Mose, ende tot Aaron, seggende: | |
9Wanneer Pharao tot u-lieden spreken sal, seggende: Ga naar margenoot10 Doet een wonderteecken voor u-lieden: soo sult ghy tot Aaron seggen, Neemt Ga naar margenoot11 uwen staf, ende werpt [hem] voor Pharaos aengesichte neder, hy sal tot eene drake worden. | |
10Doe gingh Mose ende Aaron tot Pharao henen in, ende deden alsoo gelijck de HEERE geboden hadde: ende Aaron wierp sijnen staf neder voor Pharaos aengesichte, ende voor het aengesichte sijner knechten, ende hy wert tot een drake. | |
11Pharao nu riep oock de wijse ende de Ga naar margenoot12 guychelaers: ende de Egyptische Ga naar margenoot13 tooveraers Ga naar margenoot14 deden oock alsoo met hare besweeringen. | |
12Want een yegelick wierp sijnen staf neder, ende sy wierden tot draken: maer Ga naar margenoot15 Aarons staf verslont hare staven. | |
13Doch Pharaos herte Ga naar margenoot16 verstockte, soo dat hy na haer niet en hoorde, Ga naar margenootb gelijck de HEERE gesproken hadde. | |
14Doe seyde de HEERE tot Mose, Pharaos herte Ga naar margenoot17 is swaer: hy weygert het volck te laten trecken. | |
15Gaet henen tot Pharao in den morgenstont, siet, hy sal uyt gaen na het water toe, soo stelt u tegen hem over aen den oever der riviere: ende den staf die in een slange [kolom] is verandert geweest, sult ghy in uwe hant nemen. | |
16Ende ghy sult tot hem seggen, De HEERE, der Hebreen Godt, heeft my tot u gesonden, Ga naar margenoot18 seggende, Laet mijn volck trecken, dat het my diene in de woestijne: doch siet ghy en hebt tot nu toe niet gehoort. | |
17Soo seyt de HEERE, Daer aen sult ghy weten dat ick de HEERE ben: siet Ga naar margenoot19 ick sal met desen staf, die in mijne hant is, op het water, dat in dese riviere is, slaen, ende het sal in bloet verandert worden. | |
18Ende de visch in de riviere sal sterven, soo dat de riviere sal stincken: ende Ga naar margenoot20 de Egyptenaers Ga naar margenoot21 sullen vermoeyt worden, dat sy het water uyt de riviere drincken mogen. | |
19Voorder seyde de HEERE tot Mose, Seght tot Aaron, Neemt uwen staf, ende steeckt uwe hant uyt over de wateren der Egyptenaren, over hare stroomen, over hare rivieren, ende over hare Ga naar margenoot22 poelen, ende over alle vergaderinge harer wateren, dat sy bloet werden: ende daer zy bloet in den gantschen Egyptenlande, Ga naar margenoot23 beyde in houten, ende in steenen [vaten.] | |
20Mose nu ende Aaron deden alsoo, gelijck de HEERE geboden hadde, ende Ga naar margenoot24 hy hief den staf op, ende Ga naar margenootc sloegh het water dat in de riviere was, voor de oogen Pharaos, ende voor de oogen sijner knechten: Ga naar margenootd ende al het water in de riviere wert in bloet verandert. | |
21Ende de visch die in de riviere was Ga naar margenoot25 storf, ende de Ga naar margenoot26 riviere stonck, soo dat de Egyptenaers het water uyt de riviere niet drincken en konden: ende Ga naar margenoot27 daer was bloet in den gantschen Egyptenlande. | |
22Doch de Egyptische tooveraers Ga naar margenoot28 deden [oock] alsoo met hare besweeringen: soo dat Pharaos herte verstockte, ende hy en hoorde na haer niet, gelijck als de HEERE gesproken hadde. | |
23Ende Pharao keerde hem om, ende gingh na sijn huys: Ga naar margenoot29 ende hy en sette sijn herte daer oock niet aen. | |
24Doch alle Egyptenaers groeven rontom de riviere, om water te drincken, want sy en konden van het water der riviere niet drincken. | |
|