Biblia, dat is: De gantsche H. Schrifture, vervattende alle de canonijcke Boecken des Ouden en des Nieuwen Testaments
(1657)–Anoniem Statenbijbel–Mose wort versterckt door ’t veranderen sijnes stafs in een slange, vers 1, etc. ende door de melaetsheyt sijner hant, 6. Oock door ’t veranderen des waters in bloet, 9. Mose maeckt swarigheyt om tot Pharao te gaen, 10. Daer over sich Godt vertoornt, ende geeft hem Aaron tot sijnen taelman, 14. Iethro geeft Mose verlof om na Egypten te gaen, 18. De Heere seyt Mose, wat hy doen ende spreken soude tot Pharao, 21. De Heere wilde Mose op den wegh dooden, 24. Zippora besnijt haren sone, 25. Godt sendt Aaron Mose in ’t gemoet, 27. Sy beyde openen den Israëliten haren last, 29. ende worden gelooft, 31. | |
1DOe antwoordde Mose, ende seyde; Maer siet, Ga naar margenoot1 sy en sullen my niet gelooven, noch mijne stemme hooren, want sy sullen seggen, De HEERE en is u niet verschenen. | |
3Ende hy seyde, Werpt hem ter aerden, ende hy wierp hem ter aerden, Ga naar margenoot3 doe wert hy tot Ga naar margenoot4 eene slange: ende Mose Ga naar margenoot5 vloodt van haer. | |
4Doe seyde de HEERE tot Mose, Streckt uwe hant uyt, ende grijptse by haren steert: doe streckte hy sijne hant uyt, ende vattese, ende sy wert tot eenen staf in sijne Ga naar margenoot6 hant. | |
5Op dat sy gelooven, dat u verschenen zy de HEERE de Godt harer vaderen, de Godt Abrahams, de Godt Isaacs, ende de Godt Iacobs. | |
6Ende de HEERE seyde voorder tot hem, Steeckt nu uwe hant in uwen boesem, ende hy stack sijne hant in sijnen boesem: daer na trock hyse uyt, ende siet, sijne hant was melaetsch, [wit] als sneeuw. | |
7Ende hy seyde, Steeckt uwe hant wederom in uwen boesem, ende hy stack sijne hant wederom in sijnen boesem: daer na trock hyse uyt sijnen boesem, ende siet, sy was weder als sijn [ander] vleesch. | |
8Ende het sal geschieden, soo sy u niet en gelooven, noch Ga naar margenoot7 na de stemme des eersten teeckens hooren: soo sullen sy de stemme des laetsten teeckens gelooven. | |
9Ende het sal geschieden soo sy oock dese twee teeckenen niet en gelooven, nochte na uwe stemme en hooren, soo neemt van de wateren der riviere, ende gietse op het drooge: soo Ga naar margenoota sullen de wateren die ghy uyt de riviere sult nemen, die selve sullen tot bloet worden op het drooge. | |
10Doe seyde Mose tot den HEERE; Ga naar margenoot8 Och Heere, ick Ga naar margenoot9 en ben geen man wel ter tale, noch van gisteren, Ga naar margenoot10 noch van eergisteren, noch van doe af, doe ghy tot uwen knecht gesproken hebt: want ick ben swaer van monde, ende swaer van tonge. | |
11Ende de HEERE seyde tot hem, Wie heeft den mensche den mont Ga naar margenoot11 gemaeckt? ofte wie heeft den stommen, of dooven, of sienden, of blinden, gemaeckt? Ben ick het niet, de HEERE? | |
[Folio 27v\Mose beroepen.Mose. Aaron.]
| |
met uwen monde zijn, ende Ga naar margenoot12 sal u leeren, wat ghy spreken sult. | |
13Doch hy seyde, Och Heere: Ga naar margenoot13 sendt doch door Ga naar margenoot14 de hant [des genen dien] ghy soud senden. | |
14Doe ontstack de toorn des HEEREN over Mose, ende hy seyde, Is niet Aaron de Levijt uw’ broeder? ick Ga naar margenoot15 weet dat hy seer wel spreken sal. ende oock siet, Ga naar margenoot16 hy sal uyt gaen u te gemoete, wanneer hy u siet, soo sal hy in sijn herte verblijt zijn. | |
15Ga naar margenootc Ghy dan sult tot hem spreken, ende Ga naar margenoot17 de woorden Ga naar margenoot18 in sijnen monde leggen: ende ick sal met uwen monde, ende met sijnen monde zijn, ende ick sal u-lieden leeren, wat ghy doen sult. | |
16Ende hy sal voor u tot den volcke spreken: ende het sal geschieden, dat hy u Ga naar margenoot19 tot eenen monde sal zijn, ende ghy Ga naar margenoot20 sult hem tot eenen Godt zijn. | |
18Doe gingh Mose henen, ende keerde weder tot Iether sijnen schoonvader, ende seyde tot hem, Laet my doch gaen, dat ick wederom tot mijne broederen keere, die in Egypten zijn, ende sie, of sy noch leven: Iethro dan seyde tot Mose, Gaet in vrede. | |
19Oock Ga naar margenoot22 seyde de HEERE tot Mose in Midian, Gaet henen, keert weder in Egypten: want alle de mannen zijn doot, die Ga naar margenoot23 uwe ziele sochten. | |
20Mose dan nam sijne vrouwe, ende sijne sonen, ende voerdese op eenen ezel, ende keerde weder in Egyptenlant; ende Mose nam den Ga naar margenoot24 staf Godes in sijne hant. | |
21Ende de HEERE seyde tot Mose: Terwijle ghy henen treckt om weder in Egypten te keeren, siet toe, dat ghy alle de wonderen doet voor Pharao, Ga naar margenoot25 die ick in uwe hant gestelt hebbe: doch ick sal sijn herte Ga naar margenoot26 verstocken, dat hy het volck niet en sal laten gaen. | |
22Dan sult ghy tot Pharao seggen: Alsoo seyt de HEERE, Mijn sone, mijn eerstgeboren, is Ga naar margenoot27 Israël. | |
23Ende ick Ga naar margenoot28 hebbe tot u geseyt, Laet mijnen sone trecken, dat hy my diene, maer ghy hebt geweygert hem te laten trecken: siet ick sal uwen sone, uwen eerstgeborenen dooden. | |
24Ende het geschiedde Ga naar margenoot29 op den wegh in de herberge, dat de HEERE hem tegen quam, ende Ga naar margenoot30 socht hem te dooden. | |
25Doe nam Zippora Ga naar margenoot31 een steenen [mes] ende besneedt de voorhuyt hares soons, ende Ga naar margenoot32 wierpse voor sijne voeten: ende seyde, Ga naar margenoot33 Voorwaer ghy zijt my Ga naar margenoot34 een bloetbruydegom. | |
26Ende Ga naar margenoot35 hy liet van hem af: doe seyde sy, Bloetbruydegom, Ga naar margenoot36 van wegen de besnijdenissen. | |
27De HEERE seyde oock tot Aaron, Gaet Mose te gemoete in de woestijne: ende hy gingh, ende ontmoette hem Ga naar margenoot37 aen den bergh Godes, ende hy kuste hem. | |
28Ende Mose gaf Aaron te kennen alle de woorden des HEEREN, die hem gesonden hadde: ende alle de teeckenen die hy hem bevolen hadde. | |
29Doe gingh Mose ende Aaron, ende [kolom] sy versamelden alle de Oudtste der kinderen Israëls. | |
30Ende Aaron sprack alle de woorden, die de HEERE tot Mose gesproken hadde: ende hy dede de teeckenen voor de oogen des volcks. | |
31Ende het volck geloofde, ende hoorden, dat de HEERE de kinderen Israëls besocht, ende dat hy hare verdruckinge Ga naar margenoot38 sagh, ende sy neyghden hare hoofden, ende aenbaden. |
|