Biblia, dat is: De gantsche H. Schrifture, vervattende alle de canonijcke Boecken des Ouden en des Nieuwen Testaments
(1657)–Anoniem Statenbijbel–Godt vernieuwt sijnen zegen na den Sundtvloedt over de menschen, vers 1. vergunt, ende verbiedt haer sekere spyse, 3. verordent straffe op den doodtslagh, 5. stelt den regenboghe tot een teecken sijns verbondts, dat geen algemeyne Sundtvloedt meer op aerden komen sal, 9. Noach plant den wijnstock, 20. ende wordt in den slaep des dronckenschaps van wegen sijner naecktheydt van Cham beschimpt, 22. Die daer over met sijne nakomelingen wordt vervloeckt, 25. maer Sem ende Iapheth gezegent, 26. Noachs ouderdom, ende doodt, 29. | |
1ENde Godt Ga naar margenoot1 zeghende Noach ende sijne sonen; ende hy seyde tot hen: Ga naar margenoota Zijt vruchtbaer ende vermenighvuldiget, ende vervullet de aerde: | |
2Ende u-lieder vreese, ende u-lieder verschrickinge zy over al het gedierte der aerde, ende over al het gevogelte des hemels: in al [kolom] wat sich op den aerdtbodem Ga naar margenoot2 roert, ende in alle visschen der zee: sy zijn in uwe hant over gegeven. | |
3Ga naar margenoot3 Al wat sich roert, Ga naar margenoot4 dat levendigh is, zy u tot spijse: ick heb het u al ghegeven gelijck Ga naar margenoot5 Ga naar margenootb het groene kruydt. | |
4Ga naar margenootc Doch het vleesch Ga naar margenoot6 met sijne ziele [dat is] sijnen bloede, en sult ghy niet eten. | |
5Ga naar margenootd Ende voorwaer ick sal u bloedt [het bloedt] Ga naar margenoot7 uwer zielen Ga naar margenoot8 eyschen; van de handt Ga naar margenoot9 aller ghedierte sal ick het eyschen: oock Ga naar margenoot10 van de handt des menschen, van de handt eenes yeghelicken sijnes broeders sal ick de ziele des menschen eyschen. | |
6Ga naar margenoote Wie des menschen bloedt vergiet, sijn bloedt sal Ga naar margenoot11 door den mensche vergoten worden: want Godt heeft den mensche Ga naar margenoot12 Ga naar margenootf nae [sijn] beeldt gemaeckt. | |
7Maer Ga naar margenootg ghylieden, weest vruchtbaer, ende vermenighvuldight: teelt overvloedighlick voort op der aerde, ende vermenighvuldight op deselve. | |
8Voorder seyde Godt tot Noach, ende tot sijne sonen met hem, seggende: | |
9Ga naar margenoot13 Maer ick, Ga naar margenooth siet, ick richte mijn verbondt op met u, ende met uwen Ga naar margenoot14 zade na u. | |
10Ende met alle levendige ziele, die met u is, van ’t gevogelte, van’t vee, ende van alle ghedierte der aerde met u: van alle die uyt de Arke gegaen zijn, tot al het gedierte der aerde toe. | |
11Ende ick richte mijn verbondt op met u, dat niet meer Ga naar margenoot15 alle vleesch van de wateren des vloedts sal worden Ga naar margenoot16 uytgeroeyt: ende datter geen vloedt meer zijn en sal, om d’aerde te verderven. | |
12Ende Godt seyde: Dit is het teecken des verbonts, dat ick geve tusschen my, ende tusschen u-lieden, ende tusschen alle levendige ziele, die met u is: Ga naar margenoot17 tot eeuwige geslachten. | |
13Ga naar margenoot18 Mijnen Boge hebbe ick gegeven in de wolcken: die sal zijn tot een teecken des verbonts tusschen my, ende tusschen d’aerde. | |
14Ende het sal gheschieden Ga naar margenoot19 als ick wolcken over d’aerde brenghe; Ga naar margenoot20 dat dese Boge sal gesien worden in de wolcken. | |
15Dan sal Ga naar margenoot21 ick ghedencken aen mijn verbondt, ’t welck is tusschen my, ende tusschen u, ende tusschen alle levendighe ziele van allen vleesche: ende de wateren sullen niet meer wesen tot eenen vloedt, om alle vleesch te verderven. | |
16Als desen boge in de wolcken sal zijn, soo sal ick hem aensien, om te gedencken aen Ga naar margenoot22 het eeuwigh verbondt tusschen Ga naar margenoot23 Godt, ende tusschen alle levendige ziele, van allen vleesche, dat op der aerden is. | |
17Soo seyde dan Godt tot Noach: Dit is het teecken des verbondts, dat ick opgericht hebbe tusschen my, ende tusschen alle vleesch, dat op der aerden is. | |
18Ende de sonen Noachs die uyt de Arke gingen, waren, Ga naar margenooti Sem, ende Cham, ende Iapheth: ende Cham die is de vader van Ga naar margenoot24 Canaan. | |
19Dese drie waren de sonen van Noach: ende van dese is de gantsche aerde Ga naar margenoot25 overspreydt. | |
[Folio 5r\Geslacht-Register]
| |
20Ende Noach Ga naar margenoot26 begon een Ga naar margenoot27 Ackerman te zijn: ende hy plantte eenen wijngaert. | |
21Ende hy dronck van dien wijn, ende wert droncken: ende Ga naar margenoot28 hy ontblootte sich in’t midden sijner tente. | |
22Ende Cham, Ga naar margenoot29 Canaans vader, sagh sijns vaders naecktheyt, ende hy gaf het sijnen beyden broederen daer buyten te kennen. | |
23Doe nam Sem, ende Iapheth een kleet, ende sy leyden ’t op haer beyder schouderen, ende ginghen achterwaerts, ende bedeckten de naecktheydt hares vaders: ende haer aengesichten waren achterwaerts [gekeert,] soo dat sy de naecktheyt hares vaders niet en sagen. | |
24Ende Noach ontwaeckte van sijnen Ga naar margenoot30 wijn: ende Ga naar margenoot31 hy merckte wat sijn kleynste soon hem gedaen hadde. | |
25Ende Ga naar margenoot32 hy seyde: Ga naar margenoot33 Vervloeckt zy Ga naar margenoot34 Canaan: Ga naar margenoot35 een knecht der knechten zy hy sijnen broederen. | |
26Voorder seyde hy; Ghezegent zy de HEERE, de Godt Ga naar margenoot36 Sems: ende Canaan zy hem een knecht. | |
27Ga naar margenoot37 Godt breyde Iapheth uyt, ende hy woone Ga naar margenoot38 in Sems tenten: ende Canaan zy hem een knecht. | |
28Ende Noach leefde na den Vloedt, drie hondert ende vijftigh jaer. | |
29So waren alle de dagen van Noach, negen hondert ende vijftig jaer: ende hy sterf. |
|