Biblia, dat is: De gantsche H. Schrifture, vervattende alle de canonijcke Boecken des Ouden en des Nieuwen Testaments
(1657)–Anoniem Statenbijbel–De Duyvel versoeckt de Vrouwe door de Slange, vers 1. De Vrouwe wordt verleydt, ende overtreedt, als oock de Man, 6. waer van sy terstont het ghevoelen hebben, 7. Godt spreeckt op haer beyder bekentenisse de sententie, over de Slange, de Vrouwe, ende den Man, met ingevoeghde belofte des Salighmakers, 8. Adam noemt sijn wijf Heva, 10. Sy worden beyde van Godt gekleedt, bespott, van den boom des levens verstooten, ende uyt den Paradijse gebannen, 21. | |
1DE Ga naar margenoot1 Slange nu was listiger dan al het gedierte des veldts, het welcke de HEERE Godt gemaeckt hadde: ende Ga naar margenoot2 sy seyde tot de vrouwe: Ga naar margenoot3 Is het oock dat Godt gheseydt heeft, Ghy-lieden en sult niet eten van allen boom deses hofs? | |
2Ende de vrouwe seyde tot de slanghe; Van de vrucht der boomen deses hofs Ga naar margenoot4 sullen wy eten: | |
3Maer van de vrucht des Ga naar margenoot5 Booms, die in het midden des hofs is, heeft Godt geseyt: Ghy en sult van die niet eten, Ga naar margenoot6 noch die aenroeren, Ga naar margenoot7 op dat ghy niet en stervet. | |
4Doe seyde de slange Ga naar margenoota tot de vrouwe: Ga naar margenoot8 Ghy-lieden en sult Ga naar margenoot9 den doodt niet sterven. | |
5Maer Ga naar margenootb Godt weet, dat ten daghe als ghy daer van etet, soo sullen uwe oogen gheopent worden: ende ghy sult als Ga naar margenoot10 Godt wesen, Ga naar margenoot11 kennende het goet ende het quaet. | |
6Ende de vrouwe sagh, dat die boom goet was tot spijse, ende dat hy een lust was | |
[Folio 2v\Val des menschen. Messias. Kain. Habel.]
| |
] voor de oogen, jae een boom die Ga naar margenoot12 begeerlick was Ga naar margenoot13 om verstandig te maken, ende sy nam van sijne vrucht, ende at: ende sy gaf oock haren man Ga naar margenoot14 met haer, Ga naar margenootc ende Ga naar margenoot15 hy at. | |
7Doe werden harer beyder Ga naar margenoot16 oogen geopent, ende sy werden gewaer, dat sy Ga naar margenootd naeckt waren, ende sy hechtten vijgeboom bladeren te samen, ende maeckten sich Ga naar margenoot17 schorten. | |
8Ende sy hoorden de Ga naar margenoot18 stemme des HEEREN Godts, wandelende in den hof, Ga naar margenoot19 aen den windt des daeghs: doe verberghde sich Adam, ende sijn wijf, voor het aengesicht des HEEREN Godts in het midden van ’t geboomte des hofs. | |
9Ende de HEERE Godt riep Adam, ende seyde tot hem: Waer zijt ghy? | |
10Ende hy seyde; Ick hoorde uwe stemme in den hof; ende ick vreesde, want ick ben naeckt, daerom verberghde ick my. | |
11Ende hy seyde: Wie heeft u te kennen gegeven, dat ghy naeckt zijt? Hebt ghy van dien boom gegeten, van welcken ick u gheboodt, dat ghy daer van niet eten en soudt? | |
12Doe seyde Adam: De vrouwe, die ghy Ga naar margenoot20 by my ghegeven hebt, die heeft my Ga naar margenoot21 van dien boom gegeven, ende ick hebbe gegeten. | |
13Ende de HEERE Godt seyde tot de vrouwe: Ga naar margenoot22 Wat is dit [dat] ghy gedaen hebt? ende de vrouwe seyde; Ga naar margenoote Die slanghe heeft my bedrogen, ende ick hebbe gegeten. | |
14Doe seyde de HEERE Godt Ga naar margenoot23 tot die slange: Dewijle ghy dit gedaen hebt, soo Ga naar margenoot24 zijt ghy vervloeckt boven al het vee, ende boven al het gedierte des veldts: op uwen buyck sult ghy gaen, ende stof sult ghy eten alle de dagen uwes levens. | |
15Ga naar margenoot25 Ende ick sal Ga naar margenootf vyandtschap setten tusschen u, ende tusschen dese vrouwe, ende tusschen Ga naar margenoot26 uwen zade, ende tusschen Ga naar margenoot27 haren zade: Ga naar margenootg dat selve sal u den kop vermorselen, Ga naar margenoot28 ende ghy sult het de versenen vermorselen. | |
16Tot de vrouwe seyde Ga naar margenoot29 Hy: Ga naar margenoot30 Ick sal seer vermenighvuldigen uwe smerte, namelick, uwer dracht; met smerte sult ghy Ga naar margenoot31 kinderen baren: ende tot uwen man sal uwe Ga naar margenoot32 begeerte zijn, Ga naar margenooth ende Ga naar margenoot33 hy sal over u heerschappije hebben. | |
17Ende tot Adam seyde Hy: Ga naar margenoot34 Dewijle ghy geluystert hebt na de stemme uwes wijfs, ende van dien boom gegeten, daer ick u van geboodt, seggende; Ghy en sult daer van niet eten: soo zy het aerdtrijck om uwent wille Ga naar margenoot35 vervloeckt, ende Ga naar margenoot36 met smerte sult ghy daer van eten alle de dagen uwes levens. | |
18Oock sal het u doornen ende distelen voort brengen: ende ghy sult Ga naar margenoot37 het kruydt des veldts eten. | |
19In ’t sweet uwes aenschijns sult ghy Ga naar margenoot38 broot eten, Ga naar margenoot39 tot dat ghy tot d’aerde weder keert, dewijle ghy daer uyt genomen zijt: want ghy zijt stof, ende ghy sult tot stof weder keeren. | |
20Voorts noemde Adam den name sijnes wijfs Ga naar margenoot40 Heva; om dat sy een Moeder Ga naar margenoot41 aller levendigen is. | |
21Ende de HEERE Godt maeckte Adam ende sijnen wyve rocken van vellen, ende tooghse hen aen. | |
22Doe seyde de HEERE Godt: [kolom] Ga naar margenoot42 Siet, de mensche is gheworden als onser een, kennende ’t goet ende ’t quaet: Nu dan, Ga naar margenoot43 dat hy sijne handt niet uyt en steke, ende neme oock van den Boom des Levens, ende ete, ende leve in eeuwigheyt. | |
23Soo versondt hem de HEERE Godt uyt den hof van Eden, om den aertbodem te bouwen, daer hy uyt genomen was. | |
24Ende hy dreef den mensche uyt: ende stelde Ga naar margenoot44 Cherubim tegen ’t Oosten des hofs Eden, ende Ga naar margenoot45 een vlammigh lemmer eenes sweerts, Ga naar margenoot46 dat sich omkeerde; om te bewaren den wegh van den boom des levens. |
|