Biblia, dat is: De gantsche H. Schrifture, vervattende alle de canonijcke Boecken des Ouden en des Nieuwen Testaments
(1657)–Anoniem Statenbijbel–Godt rust op den sevenden dagh, versen 1, 2. Zegent ende heylight dien, 3. Verordent natuyrlicke middelen tot vruchtbaerheyt des aerdtrijcks, 5. Naerder verhael van de scheppinge des menschen na lichaem ende ziele, 7. Godt stelt den mensche in’t Paradijs, 8. ’t welcke beschreven wort, met de rivieren van dien, 9. Verbodt, nopende den boom der kennisse des goets ende quaets, 17. Adam geeft den gedierten hare namen, 19. Breeder verhael van de Scheppinge der vrouwe, 21. die van Adam gekent, ende met sonderlingh genoegen aengenomen wort, 23 De echte-staet, 24. Naecktheyt der menschen, 25. | |
1ALso zijn volbracht de Ga naar margenoot1 Hemel ende de Aerde, ende Ga naar margenoot2 al haer heyr. | |
2Ga naar margenoota Als nu Godt op den sevensten dagh volbracht hadde sijn werck, dat hy gemaeckt hadde, Ga naar margenoot3 heeft hy gerust op den sevensten dag van al sijn werck, dat hy gemaeckt hadde. | |
3Ende Godt Ga naar margenoot4 heeft den sevenden dagh gezegent, ende dien geheyligt, om dat hy op den selven gerust heeft van al sijn werck, ’t welck Godt geschapen hadde, Ga naar margenoot5 om te volmaken. | |
4Dit zijn Ga naar margenoot6 de gheboorten des Hemels ende der Aerde, als sy geschapen werden: ten dage als Ga naar margenoot7 de HEERE Godt de Aerde ende den Hemel maeckte; | |
[Folio 2r\Paradijs.]
| |
5Ende allen struyck des velts, Ga naar margenoot8 eer hy in der aerde was, ende alle ’t kruyt des velts, Ga naar margenoot8 eer het uyt sproot: Ga naar margenoot9 want de HEERE Godt en hadde niet doen regenen op der aerde, ende daer en was geen mensche gheweest om den aerdtbodem te bouwen. | |
6Ga naar margenoot10 Maer Ga naar margenoot11 een damp was op gegaen uyt der aerde: ende bevochtighde Ga naar margenoot12 den gantschen aerdtbodem. | |
7Ende de HEERE Godt hadde den mensche Ga naar margenoot13 gheformeert Ga naar margenoot14 uyt Ga naar margenootb het stof der aerden, Ga naar margenoot15 ende in sijne neusgaten geblasen den adem des levens; alsoo wert de mensche Ga naar margenootc tot eene Ga naar margenoot16 levendige ziele. | |
8Oock hadde de HEERE Godt eenen Ga naar margenoot17 Hof Ga naar margenoot18 geplant in Ga naar margenoot19 Eden, Ga naar margenoot20 tegen’t Oosten; ende hy stelde aldaer den mensche, dien hy geformeert hadde. | |
9Ende de HEERE Godt hadde alle geboomte uyt het aerdtrijck doen spruyten, begeerlick voor het gesichte, ende Ga naar margenoot21 goet ter spijse: ende Ga naar margenootd den Boom Ga naar margenoot22 des Levens in het midden van den Hof: ende den Ga naar margenoot23 Boom der kennisse des goets ende des quaets. | |
10Ende Ga naar margenoot24 eene Riviere was voortgaende Ga naar margenoot25 uyt Eden, om desen hof te bewateren, ende wert van daer verdeelt, ende wert Ga naar margenoot26 tot vier hoofden. | |
11De naem der eerster [riviere] is Ga naar margenoot27 Pison: dese is ’t die het gantsche lant van Ga naar margenoot28 Havila Ga naar margenoot29 omloopt, daer het goudt is: | |
12Ende het goudt deses landts is goet: daer is [oock] Ga naar margenoot30 Bedola, ende de steen Ga naar margenoot31 Sardonix. | |
13Ende de naem der tweeder riviere is Ga naar margenoot32 Gihon: dese is ’t die het gantsche landt Ga naar margenoot33 Cus omloopt. | |
14Ende de naem der derder riviere is Ga naar margenoot34 Hiddekel; dese is gaende nae het Oosten van Ga naar margenoot35 Assur: ende de vierde riviere is Ga naar margenoot36 Phrath. | |
15So nam de HEERE Godt den mensche, ende settede hem in den hof Eden, om dien te bouwen, ende dien te bewaren. | |
16Ende de HEERE Godt Ga naar margenoot37 gheboodt Ga naar margenoot38 den mensche, seggende: Van allen [kolom] boom deses hofs Ga naar margenoot39 sult ghy vryelick eten: | |
17Maer van den boom der kennisse des goets ende des quaets, daer van en sult ghy niet eten: want ten daghe, als ghy daer van eet, sult ghy Ga naar margenoot40 den doodt sterven. | |
18Oock hadde de HEERE Godt gesproken: Het en is niet goet dat de mensche alleen zy; ick sal hem eene hulpe maken [die] Ga naar margenoot41 als tegen hem over zy. | |
19Want als de HEERE Godt, uyt der aerden alle ’t gedierte des veldts, ende al het gevogelte des hemels ghemaeckt hadde, soo Ga naar margenoot42 bracht hy’se Ga naar margenoot43 tot Adam, om te sien, hoe hy’se noemen soude: ende soo als Adam alle Ga naar margenoot44 levendighe ziele noemen soude, Ga naar margenoot45 dat soude sijn naem zijn. | |
20Soo hadde Adam genoemt de namen van al het vee, ende van het ghevogelte des hemels, ende van al het gedierte des veldts: maer Ga naar margenoot46 voor den mensche en vondt hy geene hulpe [die] als tegen hem over ware. | |
21Doe dede de HEERE Godt eenen diepen slaep op Adam vallen, ende hy sliep: ende hy nam eene van sijne ribben, ende Ga naar margenoot47 sloot der selver plaetse toe [met] vleesch. | |
22Ende de HEERE Godt Ga naar margenoot48 bouwede de ribbe, die hy Ga naar margenoote van Adam genomen hadde, tot eene vrouwe: ende hy brachtse tot Adam. | |
23Doe seyde Adam; Ga naar margenoot49 Dese is ditmael Ga naar margenootf been van mijne beenen, ende vleesch van mijnen vleesche: men salse Manninne heeten; om datse uyt den man genomen is. | |
24Ga naar margenootg Daerom sal de man sijnen vader ende sijne moeder Ga naar margenoot50 verlaten, ende sijnen wijve aenkleven, Ga naar margenooth ende sy sullen tot een vleesch zijn. | |
25Ende sy waren beyde Ga naar margenooti naeckt, Adam ende sijn wijf: ende Ga naar margenoot51 sy en schaemden haer niet. |
|