Reijnsburchs angier-hoff
(1641)–Anoniem Reijnsburchs angier-hoff–
[Folio N2r]
| |
Stemme: O schoonste Personagie.I.
DAer-men na sach verlanghen,
Soo menigh Gheest, dat heeft elck nu verkreghen,
En na verdienst ontfanghen
Op dese Chaert, die hier was voor-ghesleghen,
Sy heeft met vreught,
In Eer, en Deught,
Godt danck, nu eyndt ghenomen;
Maer swaricheden // Was door onsichtigh treden,
Schier ghekomen.
I I.
Eerst dancken wy al voren,
Den Edelen Heer van Warmondt verheven,
Als Rent-meester verkoren,
Die dese Feest voor-stont met 't hert ghedreven;
O Godt vermaerdt !
Laet hem op Aerdt
Een langh leven verwerven,
Wilt hier nae vroedich // Hem gheven u Rijck goedich,
Na syn sterven.
I I I.
Wy dancken nae 't betamen,
Den Magistraet van het oude Reynsburgh meden,
Mannen van goede Fame,
Van schoon cieraet, bekent in allen Steden;
Die droeghen sorgh,
Dat in Reynsborgh,
Elck vreedtsaem mocht verkeeren;
Voor dees goe dinghen // Wy u een Adieu singhen,
Vrome Heeren.
I V.
d'Inwoonders niet vergheten,
Die ons ghemoedt hebben verquickt van binnen,
Ghy vrome Ingheseten,
Van u goe jonst, dancken wy u uyt Minnen;
Met vriend'lijckheyt,
Adieu verbeyt
V goet aen ons bewesen,
Wy t'allen daghen // Sullen in't herte draghen,
Waerdt ghepresen.
| |
[Folio N2v]
| |
V.
Wy van herten bedancken
d'Opsetters oock, die dese Feest voor-stelden,
Die de Konst niet verkrancken,
Maer van 't Parnas seer lieffelijck vertelden,
Het Krachtigh Woordt
Dat werdt ghehoort
Al by de Roodt Angieren,
V ouderdommen // Die hoortmen alsins rommen
Met namieren.
V I.
Men sach hem eerst verthoone
Den Groen Lauw'rier, die daer Ieught neemt aen, schrijven;
Oock de Roo Roosen schoone,
Aensiet Ionckheyt, die haer met Konst gherijven;
Den Ooghen-troost,
Die West en Oost,
Oestgeest-vreught gaen verhalen,
Wy u verlaten // En scheyden sonder haten
Wt dees palen.
V I I.
Pijn-Appel sonder mijden,
Uyt Liefd' ghepijnt, sagh men de Konst uyt-legghen,
Met Reden-rijcx verblijden,
Wy haer vreedtsaem, vriendelijck Adieu segghen:
Uyt Liefd' bestaen,
Nu 'tis ghedaen,
Lely onder den Dooren,
Wy van u scheyden // Den Heer wil u gheleyden
Nae 't behooren.
V I I I.
Oorlof nu al ghelijcken
Lief-hebbers vroom; Adieu, dit is voor 'tleste,
Heeft, daer de Liefd' moet blijcken,
V yet misdaen, hout het haer doch ten besten,
d'Wijl tot u streckt
Het hert perfeckt,
Met leedt wy van hier varen,
Godt wil u gheven // t'Saem een gheluck lanck leven,
Wenscht Coor'n-Aeren.
Liefd' moet blijcken. |
|