Neerlandia. Jaargang 29
(1925)– [tijdschrift] Neerlandia–Oost-Indië.Afd. Semarang.Men meldt ons uit Semarang: 17 April j.l. hield deze Afdeeling haar jaarvergadering, waarop o.m. de taak van het A.N.V. in Ned. Indië werd besproken. Het oude doel is bekend en van het nieuwe was nog niets nader vernomen; toch meende de afdeeling niet te moeten wachten op wat ten stamdag zou worden besloten, doch met eigen oogen te moeten zien Het was de aftredende Voorzitter, de heer H.A. Kooij, die dit punt inleidde en daarbij het eerst de aandacht vroeg voor dat belangrijke deel van den Ned. Stam, dat hier geboren en getogen is, min of meer vermengd met het bloed van de dochteren des lands, maar juist daardoor in staat ‘blijvers’ te vormen. De belangstelling onder de ‘trekkers’ in Verbondszaken is buiten eene kleine groep geestdriftigen nu niet zoo bijster groot en dat komt waarschijnlijk, doordat men in den regel niet voor ideëele doeleinden naar Indië gaat, doch om de boterham. Daarbij is de blanke broeder nog degene, die het meest te zeggen heeft, zoodat de nationaliteitsprikkel minder spreekt, dan bijv. in eene Hollandsche kolonie in Hongkong. Doch de Indiër is de ‘blijver’, voelt zich naar verhouding meer Nederlander dan ‘blanda’. En nu is er sedert lang een groote strijd, ook in den boezem van de I.E.V. (Indo-Europeesch Verbond) voor opheffing van den ‘Indo’ en om hem sterk te maken in de steeds toenemende mededinging met den ontwikkelden Inlander, die de Nederlandsche taal machtig is. Dat aantal is niet gering en menige ‘Indo’ heeft al zijn plaats zien innemen door ontwikkelde Javanen e.d. Doch wanneer het te eeniger tijd gaat om den ‘stam’, om de loot van den Nederlandschen stam, in Indië geplant, dan zullen het juist die blijvers moeten zijn, van wie de grootste kracht zou dienen uit te gaan om zich te handhaven op het verworven plekje onder de zon der tropen. Hoe mooi nu een streven mag zijn om mede te werken aan een opbloei der Javaansche cultuur en kunst, dit is een ethische taak, doch geen stambelang. Het stambelang eischt steun in den strijd om het bestaan, overal, waar die strijd ongelijk is en dit is hij in de eerste plaats inzake het agrarische vraagstuk. Ofschoon de Indiër hier geboren en getogen is, kan hij geen rechten op den bodem doen gelden, hoewel hij in dezelfde omstandigheden verkeert als de eveneens hier geboren Inlander. Dit is een zeer belangrijk punt, omdat lang niet iedereen geschikt is voor schrijftafel, handel en bedrijf. | |
[pagina 107]
| |
Daarnaast is een ander punt en wel dat wij, ‘trekkers’, hen te hulp moeten komen. De Indo heeft een groot gevoel van eigenwaarde, heeft met den inlander gemeen eene natuurlijke behoedzaamheid om niet ‘maloe'Ga naar voetnoot1) te worden en lijkt voor ons dan min of meer wantrouwend, wat niet hetzelfde is. Vandaar de groote gehechtheid onderling, volkomen verklaarbaar als we den ongelijken strijd der geestesgesteldheden beschouwen. Terecht werd dan ook ter vergadering opgemerkt, dat onze leden zoo veel mogelijk ook lid moeten worden van de I.E.V. om het vertrouwen weer te herwinnen en tot samenwerking te komen. Eerst dan zal menig Indiër het nut en ook de noodzakelijkheid inzien ook lid te worden van het A.N.V. Dit werk eischt takt en gematigdheid en vooral een zich onthouden van elken schijn tot overheerschen. En al is het A.N.V. geen vereeniging tot werkverschaffing, door broederlijke uitwisseling van gedachten, kan meer vastheid worden gegeven aan levensinzicht en eigen bewustzijn. Hier is geen taalstrijd of onderdrukking tengevolge van de taal, maar juist de verbreiding van de taal en de algemeene cultuur heeft deze botsing tengevolge gehad. Nu komt het er op aan, dit stamdeel zelfbewust sterker te maken, behulpzaam te zijn in het vormen van karakters. De inleider acht dit punt van nog grooter stambelang dan de Ned. Leergangen voor Inlanders en V.O. Wat er eerst moet worden gedaan is het wantrouwen overwinnen, dat een hartelijk samenwerken nu nog belet. Eenmaal ‘koppen bij elkaar’ zal ook de weg gevonden worden. Met deze plannen gaat Afd. Semarang een nieuw vereenigingsjaar in met een ruim arbeidsveld. |
|