alden genen; den eenen keer dar ombe, den anderen keer darombe; evenzoo gelikerwis naast geliker wis; heb di naast hebdi (habetis); - vergelijk voorts b.v. ter loesene f. 163a, heftte haren kinde 161c, Bidien wingarde 179c. Samenstellingen worden meest in twee woorden geschreven, maar ook vaak aaneen. Scheidbaar samengestelde verba meende ik in tweeën te moeten schrijven: - vergelijk ane gerupen f. 9b, ane getasten 119c, na gesprengen 163d, na gevolgen 50c, enz., dus ook: ane rupen, na volgen, enz.
Alleen in de noten onder den tekst zijn alle aanhalingen uit dezelfde bladzijde van de uitgave ongewijzigd naar 't handschrift opgegeven, behalve dat een willekeurig onderscheid is gemaakt tusschen j en J, en dat voor de afkortingen voor er en us één teeken (') is gebruikt, terwijl de afscheiding van de regels alleen is opgegeven waar ze van belang is voor den vorm van het woord of anderszins. (|) beteekent een nieuwen regel, (||) een nieuwe bladzij. Een verschil te maken tusschen s en ſ en tusschen drie r-typen, zooals in 't handschrift, achtte ik onnoodig en niet geschikt.
Het Sankt-Georger handschrift is aangehaald naar 't manuskript, dat mij op de Universiteitsbibliotheek te Leiden een maand ten dienste stond, de overige Hoogduitsche handschriften naar
Wackernagel's uitgave. Waar echter eerstgenoemd handschrift
![illustratie](u.gif)
(
![illustratie](v.gif)
) bezigt, heb ik, naar de gewoonte in Middelhoogduitsche uitgaven, voor korte
ü gebruikt:
ü (
ϋ), en voor lange
iu (
iv). Wanneer na een aanhaling uit S.-G. staat: ‘dgl. Z.’, dan wil dat zeggen dat Z. daar alleen in spelling afwijkt van S.-G.
In de Inleiding had nog moeten worden vermeld dat de katernen in 't handschrift der Sermoenen zijn genommerd, met dien verstande dat 1' (primus) achter op den begin-binio staat, 2' (secundus) achter op de eerste katern, 3' (tertius) achter op de tweede katern, enz.