Den kluchtigen bancket-kramer of 't leven en bedrijf van Frans de Gek
(1992)–Anoniem Den kluchtigen bancket-kramer of 't leven en bedrijf van Frans de Gek–291. Een goede vindingh om de spoocken te verjagenEen heer van Grignaux, welck ridder was van de koningin van Vranckrijck, Anna, hertoginne van Bretagne, weder te huys komende nadat hy langher als twee jaren uytgheweest had, vondt sijn vrouw in een ander huys. De oorsaeck daervan vragende, heeft se hem gheseydt dat er een geest in huys quam, welck een yeder soo quelde dat er niemandt in woonen moghtGa naar voetnoot*. Grignaux, welck in gheen spoock gheloofde, sey niet vervaert te zijn al waer 't dat de duyvel selver quam en leyde sijn vrouw mede in het huys. Op dien nacht dede hy groote keerssen aensteken om klaerder te moghen sien en langh wacker geleghen hebbende sonder yetwes te vernemen, is hy in slaep ghevallen, maer terstont is hy wacker gemaeckt door een kinnebackslagh en hoorde een stem roepende: ‘Revigne, Revigne,’ welck sijn grootmoeder gheweest was. Doe riep hy tegens sijn vrouw, welck daer oock sliep, dat se de keerssen ontsteken soude omdat se al te mael uytgedaen waren, maer sy vreesde op te staen. Terstont voelde den heer van Grignaux dat hem laken en decken afghetrocken wierdt en hy hoorde een groot gherucht van tafels en bancken, welck in die kamer omgheworpen wierden, hetwelck bykans een jaer gheduyrt heeft. Maer de heer was moeijelijckerGa naar voetnoot* om het verlies van sijn rust als dat hy voor de geesten vervaert was. Op den navolgenden nacht nam hy voor den geest te vanghen en naedat hy een weynigh geleghen had, geliet hy sich vast te slapen en stelde sijn handt op sijn aenghesicht die hy open hielt. Als hy den geest alsoo verwachtede, ghevoelde hy wat nae hem toe komen, waerom hy veel luyder ronckte als hy plagh, de geest te stouter toe tradt en hem een grooten kinnebackslagh gaf. Maer den heer greep de hand welck hem geslaghen had en hieldt se vast, roepende tot sijn vrouw: ‘Ick heb den geest.’ Sy stondt terstondt op en ontstack de kaersse en sy hebben bevonden dat het de kamenier was welck in hare kamer sliep, die terstondt op hare kniën vallende om vergifnis bad en bekende de waerheydt dat de liefde haer dese daedt doen aennemen had, omdat se op een knecht van 't huys langh verlieft geweest was, opdat alsoo de meester en vrouw van het huys uytgejaeght mochten worden en zy kans hebbende om te beter hare genoeght te genieten wanneer sy alleen waren. Den heer van Grignaux welck straf ghenoegh was, beval haer alsoo te slaen dat se altijdt op dien gheest ghedencken souden. Als dit gheschiedt was, wierden sy uyt den huyse gestooten en alsoo is het huys van de quelling des geests verlost geweest welck twee jaer haer spel daer gespeelt had. |