Den kluchtigen bancket-kramer of 't leven en bedrijf van Frans de Gek
(1992)–Anoniem Den kluchtigen bancket-kramer of 't leven en bedrijf van Frans de Gek–94. Van 't onderscheyt der talenVeelen onderscheyden de talen alsoo dat se seggen dat men met God Spaens om de heerlijckheyt spreken, met de princen Italiaens om de deftigheydt, met de vrouwen Frans om de aengenaemheyt, maer met de vyanden, om de schrick, Hoogduyts. Maer ick moet een kleyne historie hierover verhalen. Als er een Hoogduytschen gesant by keyser Carel de V gehoor kreeg en met sijne reden en spraecks ontsaghGa naar voetnoot* eenighe Spanjaerts dede verwonderen, oordeelde één van haerluyden dat na sijn meyningh de Hoogduytsche spraeck de strafste en deftigste was en dat hy geloofde als God Adam uyt 't paradijs dreef en de engel, welck tot een bewaerder van 't paradijs geset was, met 't sweert quam om grooter schricks halven, sy onsen vaderGa naar voetnoot* op 't Hoogduyts bekeven hebben. Waerop den Hoogduytscher, geen leekGa naar voetnoot* sijnde, antwoorde dat hy de heerlijckheyt van de Spaense tael soo groot niet achte als wel de loosheydtGa naar voetnoot* derselver en dat hy daerom sich vast inbeelde dat | |
[pagina 28]
| |
den duyvel, als hy Eva verleyden wou, de Spaense tale gebruyckt heeft als alderbequaemst sijnde om sijn bedrog en loosen raet te bedecken. |