Den kluchtigen bancket-kramer of 't leven en bedrijf van Frans de Gek
(1992)–Anoniem Den kluchtigen bancket-kramer of 't leven en bedrijf van Frans de Gek–93. Verkeerde reden van miltheydtEen rijck man sullende om sijn gesontheyts halven na de badtstovenGa naar voetnoot* reysen, nam een vermaeckelijck mensch mede opdat hy ymant had daer hy sijnen tijt mede doorbrengen mogt. Maer eer hy op reys gingh, vraeghde hy hoeveel geldts hem wel van noode wesen moght. Den ander antwoorde dat hy 't niet wist maer dat hy hem riedt soo veel te nemen dat hem eerder overschoodt als dat hy tekort komen mocht. ‘Ghy segt wel,’ sey den rijcken, ‘en op u raedt sal ick den buydel vol nemen.’ Als er nu op weg haer een bedelaer in 't gemoet quam die seer geplukt en gescheurtGa naar voetnoot* was en om een aelmis bad, socht den rijcken man soo lang in sijnen buydel totdat hy een penning vondt welck hy den armen man gaf. Den anderen sy gelijckGa naar voetnoot* met een gram gesicht: ‘Waerom verquist ghy 't gelt alsoo dat wy tot ons gebruyck van node hebben? Weet ghy wel dat wy na 't bad gaen maer noch niet wederkeeren? Of ons ten laetsten ontbrack?Ga naar voetnoot*’ Den rijcken meynende dat dit uyt ernst was, sey: ‘Weet ghy niet wat ick doe? Ick heb desen armen man eenen penningh gegeven 't welck ick meyn dat my baten sal om het rijck der hemelen te verkrijghen.’ Den ander seide: ‘Soo meint ghy dan voor een penningh het hemelrijck te verkrijghen?’ Als hy ja sy, sy den anderen: ‘Waerom gaeft ghy hem al 't gelt niet dat ghy in uwen buydel had opdat ghy so van stond ten hemel vaert? Uwe redenen staen my niet wel aen welck soo grooten somme gelts wilt te kost leggen om uw lichaem wat te vermaken, en om 't rijcke Gods te verkrijgen maer eenen penning, daer ghy nochtans altijdt sult blijven en in de badtstoven misschien maer tien of twintigh dagen.’ |