Den kluchtigen bancket-kramer of 't leven en bedrijf van Frans de Gek
(1992)–Anoniem Den kluchtigen bancket-kramer of 't leven en bedrijf van Frans de Gek–91. -Leo de X, paus van Romen, een geleert man zijnde en een liefhebber van gheleerde luiden, wierdt grootlijck vermaeckt indien eenig deftig man door de streecken van sijne hovelingen daertoe gebraght wierd dat hy wat sots aenrichte of, om korter te seggen, hy genoot gaerne een anders sotheyt alsoo dat hy se aldergeluckkigst achtte welck met een lieflijke soort van malligheyt bevangen waren. Als een seer voorsichtig en geleert man met sekere brieven van een prince gesonden was, ontviel die goeden man onnosel onder eenigh redenen, omdat den paus een aenspreecklijck man was, dat hy aucteurGa naar voetnoot* van die brief was welk den paus soo seer prees. Den paus meynende dat hy eergierig of sot was, docht 't gemoet van dien mensch met een inbeelding op te blasen, waerom hy deselve brief met wonderbare, opgepronckteGa naar voetnoot* woorden meer en meer prees en sijn verstant tot aen den hemel verhief. Hy, gevoelende dat den paus dit dede om hem de koevel te vullenGa naar voetnoot*, viel voor den paus op sijne knyen, seggende: ‘Barmhertigheyt, alderheyligste vader, barmhertigheyt, is 't niet voor my soo is 't dan voor mijne kinderen,’ daermede te kennen ghevende zoo hy geck was dat syne kinderen anders niet dan den bedelsack te verwachten hadden. Den paus, 't verstant van dien man en syn groote voorsichtigheyt verwonderende, heeft hem met grote gaven begiftigt en alsoo wegh laten gaen. |