Den Gulden Winckel. Jaargang 24
(1925)– [tijdschrift] Gulden Winckel, Den–Flarden van een afgeluisterd gesprekGa naar voetnoot1)Tooneel stelt voor een café, groot en kaal. Over de tafeltjes liggen bont-gekleurde lappen. Het gezelschap is in druk gesprek. 1e dichter (slanke, goed-gebouwde jongeman, gebruind gelaat, diepliggende oogen): Toen, - een al eentoniger en bedwelmend ruischen woei aan, ergens achter de wind en de stilte begon een stem, vervoerend een lied, indringend. Het was alsof ... 2e dichter (klein, tenger-gevormd, jongensachtig, lachend gezicht): ...alsof een stem lokkende trillers achter de rhododendrons riep. | |
[pagina 232]
| |
Kriticus (oudere heer, afhangende snor, uitgedoofde oogen): Want, ook ik, die altijd getracht heb met mijn meest innerlijk Zijn te naderen tot den grond van alle werkelijkheid, was getroffen tot in de uiterste verborgenheden van mijn diepste Wezen. 3e dichter (groot, gemoedelijk gezicht, komt zelden in vervoering): Rozen waren om haar, vochtig en wild. Zij beurde rozenbladeren in haar smalle handen, dan werden haar voeten smal en snel ... Jeugdig dichter-prozaïst (verlegen in gezelschap, grappig krulhaar, spreekt hortend): Visioen - weg - weidsche verlatenheid van Rubens - verrukkingen bliksemden open - angsten rondom - oogen. 4e dichter (ouder, met vollen baard): Nog zie ik haar, rag-fijn, ijl, rank als een elfje in de mane-schijn, tintelfijn, een gazen sprookje, dansend over het paadje langs de taxushagen, roosjes ... 5e dichter (gelijkt een rentenier, levende oogen, bril, kort stekelig haar): Ik was onderlaatst bij de familie Jansen, en daar zat een meissie - nou, maar 'e dat was in orde - nie' waar - Meneer Beethoven - Ober! Nuchterling: En ... eh ... weten jullie nou wie het was, d'r naam, want zóo heb je d'r toch bliksems weinig aan! 6e dichter (groot, rond gezicht, bril, een professorale manier van spreken): Herinnering is schooner; Byzantijnsche gemmen, een kleed met geborduurde chrysanthemen, eens was zij de geliefde van een prince royale of een oud baron ... 5e dichter: Aardige dame ... ik zou best 'es ... eh - Ober! 1e dichter: Er zijn dingen die nooit vergeten raken en er... Nuchterling: Dat hè je zooeven ook al 'es gezegd! 2e dichter: Van de vervuldheid moet hij jaren achtereen spreken. Hij is weer 's de dupe van een toegevelijke intriguante, bewust, behaagziek.... 't Gesprek wordt fluisterend voortgezet. |
|