De gheestelycke vryagie
(1624)–Anoniem Gheestelycke vryagie, De–
[pagina 38]
| |
De 9. Figure.O Christen ziele ontwaeckt wt den slaep der sonden, ende en wilt mijne presentatie niet kleyn achten, ende sonderlinghe d'aldergrootste gifte, die niet meerder en Ga naar margenoot+ kan gezijn: welcke ick v geue in het H. Sacrament des authaers, daer ick v mijn eygen seluen alsoo liberalijck ben gheuende: waer door ghy alle voorschreuen ende navolgende goederen sekerlijck kont verkrijgen: Heft v herte opwaerts ende aenschouwt de cierlijckheydt der eeuwigher salicheyt, den loon der saligher, de vreuchdt der wtuercorene, de rijckdommen der ghenaden, der schoonheydt, der wellusticheydt, ende de Konincklijcke zalen die van menschelijcke konsten niet bereydt en zijn, maer door mijne Goddelijcke wijsheydt ende konsten. Aenmercke die dinghen welcke ick den zielen bereydt hebbe, daer bouen in des Hemels throon. Daerom O Christen ziele en vergheet doch niet mijne goedtgunsticheden, en verwerpt doch mijne groote affectie ende liefde niet, die ick tot v ben drighende, ende van inder | |
[pagina t.o. 38]
| |
![]()
Quantae molis et laboris,
Cor subire peccatoris
Adamante inuium:
Generose puer scande,
Paracleto illud pande,
Cruce fac sit peruium.
| |
[pagina 39]
| |
Eeuwicheydt ghedraghen hebbe, ende noch altoos draghen sal. Want ick v niet en can vergheten, om dat ick v mijne Bruydt in mijne handen alsoo vast gheschreuen hebbe: verworpt doch alle dinghen die v van my aftrecken ende vervremden; ende hebt lief den schat, dien ick voor v bewaert hebbe, op dat ghy dien niet en verliest, daer ick v toegheschapen hebbe, want anders soo wordt ghy eenen eeuwighen spot der helscher vyanden. Sinte Augustijn spreeckt aldus vande Ga naar margenoot+ blijdschap des Hemels, waer toe Christus ons alsoo vriendelijck is noodende ende bereyt makende door het ontfangen van zijn heylich lichaem ende bloedt, 'twelck hy ons tot een spijse van de eeuwighe salicheydt alsoo minnelijck ende vriendelijck heeft laten koken ende gereedt maecken door sijn bittere passie, ende bitter doodt: waer door wy hier inden tijdt der gratien met hem vereenicht, ende hier namaels een met hem worden in de eeuwighe glorie. Ende dit al door zijne ingeborene goetheydt ende bermherticheyt want het hem alsoo belieft heeft, die daer de goetheydt seluer is, jae allen goedt. O fonteyne der wijsheydt, wanneer wy tot v komen, ghy onbegrijpelijck licht, soo en sullen wy v niet sien in eenen spieghel der ghelijckenissen, maer aensicht aen aensicht, daer inne dat alle begheerten versaet worden. | |
[pagina 40]
| |
Want wt v daer niet te mercken enis, dan alleen ghy alderhoochste goedt, eenen loon der heyligen, een kroone der eeren, ende een eeuwige vreucht op haer hooft, daer ghyse inwendich ende wtwendich in uwen vrede hout, die bouen alle sinnen is. Sy sullen hem daer sien, louen, Ga naar margenoot+ ende lief hebben: sy sien daer een ongeschapen ende waerachtich licht, dat der Engelen oogen verlicht, ende der heylighen jeucht vervreucht. Want God is daer een erfenisse zijns volcks, ende beyde loon ende gaue, de kroone ende den kroonder: want daer is dat waerachtich leuen, daer duysent jaren zijn als den dach die voorleden is: daer is vreucht sonder droefheyt, blijdschap sonder smerte, ruste Ga naar margenoot+ sonder arbeyt, licht sonder duysternisse, leuen sonder doodt, ende alle goet sonder alle quaet. Daer en verouderen niet de jongelinghen, daer en weet het leuen nimmermeer geeneynde, daer en verbleect niet de schoone, daer en verkouwt niet de liefde, daer en neemt de vreuchde niet af, ende het goet der eeuwigher salicheydt en wort daer niet gemindert: sy hebben de vreese te rugge geleydt, ende leuen een volkomen liefde, ende Godt wascht af hun tranen: want sy aenschouwen altijt den koninck in zijn cieraet, ende die dingen die inden Ga naar margenoot+ nieuwen Hemel, ende inde nieuwe Aerde zijn. Hier toe helpe ons Christus Iesus gebenedijt inder eeuwicheydt, die daer selue is de gantsche volkomen salicheydt, Amen. |
|