Den blijden-wegh tot Bethleem voor de Christelijcke jonckheyt
(1645)–Anoniem Blijden-weg tot Bethleem voor de Christelijcke jonckheyt–vermeerdert met vele nieuwe leysenen, lof-sanghen ende gheestelijcke liedekens
[pagina 4]
| |
Op de wijse: Alsoo 't beghint.
HEt viel een hemels douwe
In een kleyn maechdeken,
Ten was noyt beter Vrouwe,
Dat ded' een kindeken,
Dat van haer was gheboren,
En sy bleef Maghet fijn:
O Maghet wtverkoren,
Lof moet u altoos sijn.
Die Maghet ghinck met kinde,
Een swaerheydt ghinck haer aen,
Als Ioseph dat versiende
Dien goeden weerden man,
Hy docht, ick wilse laten
Den Vader ben ick niet,
En trecken mijnder straten,
Eer my schande gheschiet.
Al van des hemels throone
Sprack hem den Enghel aen
O Ioseph Davids sone.
O wtvercoren man,
| |
[pagina 5]
| |
Blijft toch beyde te gader
Tis boven menschen kracht
Dat Godt almachtich Vader
In haer dus heeft ghewracht.
Corts daer naer is ghegheven
Een Keyserlijck ghebodt
Dat elck mensch sonder sneven
Moest komen sonder spodt
Van waer hy was gheboren,
En brenghen sijn tribuyt,
Dat dedemen daer hooren,
En roepen overluydt.
Maria Ioseph mede,
Quaemen te Bethlehem waert.
Want daer was Iosephs stede,
Soo de Schrifture verclaert,
Maer sy mocht nievers inne;
Men wees haer altoos voort,
Der Enghelen Coninginne
En wiert daer niet verhoort.
In't veldt hebben sy vonden
Een huys seer dun ghedaeckt,
Binnen soo corte stonden
Hebben logijs ghemaeckt,
Daer wert de mahget Moeder
Al sonder wee oft pijn
En Godt des menschen broedet,
Mocht hy ons nader zijn?
|
|