Het Belfort. Jaargang 14
(1899)– [tijdschrift] Belfort, Het–
[pagina 442]
| |
Ik ben de zanger van 't Dietsche volk.Ga naar voetnoot(1)Langs 't lage land waar kronkelt en krult
de Schelde: reuzige waterslang,
zoo heimlijk murmelt of bruist en brult
haar hotsebotsend golvengezang,
daar zag ik, arme bloed,
den eersten zonnegloed.
Ik ben de zanger van 't Dietsche volk,
mijn lokken zijn lang en blond als goud,
gelijk de vogel in de wolk,
ik leve vrij en zinge stout,
vol liefdebrand
voor 't Vaderland!
Des morgens wandelend in het woud,
Ik luister naar het lieve lied
van vogelen vliegend in het hout,
terwijl de zon haar glansen giet
in eene gulden kroon,
op 't groene gras: mijn troon.
Ik ben de zanger van 't Dietsche volk,
mijn lokken zijn lang en blond als goud,
gelijk de vogel in de wolk,
ik leve vrij en zinge stout
vol liefdebrand
voor 't Vaderland!
| |
[pagina 443]
| |
Waar wingerd en wilde rozen blozend
omhelzen 't lage vensterraam,
en 't vrouwken onze kinderen koozend
uitgalmen leert Gods grooten naam,
daar zit ik welgezind
bij tabakpot en pint.
Ik ben de zanger van 't Dietsche volk,
mijn lokken zijn lang en blond als goud,
gelijk de vogel in de wolk,
ik leve vrij en zinge stout,
vol liefdebrand
voor 't Vaderland!
Gendbrngge
Max Storme.
![]() |
|