Awater. Jaargang 7
(2008)– [tijdschrift] Awater–
[pagina 14]
| |
Nieuw werk
| |
[pagina 15]
| |
Maar ook de eerste optie valt te overwegen
‘platslaan’ heeft een zeker ‘je ne sais quoi’
Vooral als je het tafereel van kruisende stemmen
verplaatst naar het schouwtoneel in je hoofd
op en af, gebaarde frasen, zwembadakoestiek
brekebenen, schoten voor open doek
Al voor 't zelf praten kon, is 't hoofd
volgeregend met ‘reken maar van yes’
‘delftsblauw, bloembollen, vaantjes’
‘allez, mannen, ga voor goud’
Die stemmen....? Platslaan!
De moraal vhv gebiedt echter dat ik beken:
tot hier toe is het té overzichtelijk
twee types, in een decor zonder zelfs
een bladerloze boom, die twee dingen kunnen doen
máár als drie personen elkaar tegenkomen....
oooh la la dan belanden we in toestand C
(de speciale die status quo heet)
& wordt het knap lastig te voorspellen
wat ons te wachten staat én òf kletsen nog wel helpt
drie of meer, binnen of buiten,
dan zijn de rapen gaar,
is de beer los, het einde zoek
zijn we de sigaar, in de aap gelogeerd, ver van huis
|
|