Print Poëmata(1623)–Jacob van Zevecote– Auteursrechtvrij Vorige Volgende [pagina 253] [p. 253] In Haereticum Vrientio-mastig. INdigne Musis asine, noctis infaustae Deuota proles, scilicet satis non est Apostatarum nota fex Poëtarum, Iniuriosum qui nihil sciunt praeter Garrire carmen: scilicet nouum monstrum, Nouus cinaedus cuius impium nomen Ne polluatur charta nostra suppressit, Faetente versu bella mouit in laruas, Et seu paternum fortè minxit in bustum, Seu sic decebat ebrij styli Vatem Poëma Phoebo turpe scripsit inuito. Quod vel fouendis muribus dabit nidum Vel magè Poëtae seruiet cacaturo. Beate Vrienti siue iam poli ciuis Mortalitatis assides Redemptori, Seu per serenos coelitum vagans hortos Suaue Matri virgini paras sertum, Deflecte vultum, cerne foetidi Vatis Miserum poëma, quo tuum impudens audet Lacerare nomen, & furore non digno Offendere vmbram Principis Poëtarum; Et pro labore quod meretur hoc praesta Vt ipse vomitum sorbeat suum rursus; Grauisq́ue sibimet, omnibus sit inuisus, Vitaq́ue functum non leuis premat tellus. Nec deuouendo fama surgat è busto Nisi quam mereri poterit actus in furcam. Vorige Volgende