Poëmata
(1623)–Jacob van Zevecote–
[pagina 159]
| |
Ad Redemptorem nostrum Iesum Christum in praesepi frigentem.
ERgóne quem veteres olim cecinere parentes,
Venisti populo Christe petite tuo?
Venisti tumidum debellaturus auernum,
Vecturus lacerae clara trophaea stygis?
Téne tamen patrio decuit descendere coelo,
Claudere mortali numina magna cute;
Dum riget, & saeuis pugnat malus imbribus annus,
Tectaq́ue brumali sub niue terra latet?
Dum glacies gelida constringit compede fontes,
Iordanisque suas continet aeger aquas?
Ah modo quae vernos spatiatur flora per hortos,
Spargat odoratas per tua tecta rosas,
Ah asini vaccaeq́ue suauis anhelitus, ista
Non sinat indigno frigore membra premi.
Néve tibi duri crudelia flamina Cori,
Néve suo noceat ferrea bruma gelu:
Parcere versa suo discat natura parenti,
Saeuiat in reliquos, sed tibi parcat hyems,
Quid loquor infelix? quid inania vota frequento?
Nulla mouent surdos mollia verba Notos.
Tam sacra crudeli quatiuntur frigore membra,
Et nescit teneris parcere bruma genis.
Frigidus hinc gelida Boreas insanit ab Arcto,
| |
[pagina 160]
| |
Hinc pluit algentes humidus Auster aquas.
Parcite vos saltem, vos saltem parcite venti,
Parcite tam roseas dedecorare genas.
Tu quoque bruma meum caue frigore laedere Christum;
Si non vis homini parcere, parce Deo.
Si pueri lacrymis, si non moueare parentis,
Parce Deo, Dominum si vereare tuum.
Quid loquor infelix? non te mala frigora brumae,
Non laedunt rigidi flamina dura Noti:
Sed te Christe meae deformia crimina vitae,
Et laedunt animi turpia facta mei.
Illa tibi teneras vrunt rigidissima plantas,
Illa iubent duplex vt tibi currat hyems.
Quaeq́ue semel duris terebrabunt brachia clauis,
Iam retinent rigido brachia stricta gelu.
Túne tamen nostris quae sunt mala debita culpis,
Túne luas populi crimina faeda tui?
Túne crucis quondam pro me subiture dolores,
Dum venient annis ter duo lustra tuis;
Vix puer, hibernas pro me patiare pruinas,
Vstus inhumano membra tenella gelu?
Non patiar pia bruma meum iam desine Christum
Laedere, pro Christo sint mea membra meo.
Hinc poteris glacie lasciuam pellere Cyprin,
Atraq́ue criminibus corda lauare niue.
Non eget ah glacie Veneris non vstus amore,
Non eget albenti candidus ille niue.
Quid faciam? tua qui constringunt frigore membra,
| |
[pagina 161]
| |
Hi mea diripiunt irrita vota Noti.
Téne tamen dilecte puer, te frigora laedant,
Me foueant calido tecta paterna foco?
Me potius dilecte puer, me frigora laedant,
Te foueant calido regia tecta foco.
Quaeq́ue tibi primo Genitor promisit ab aeuo,
Incipe regali flectere sceptra manu.
|
|