Borgerliicke Huyshouding
(1628)–Lucas Zasy–
[Folio D4v]
| |
Vader.
Maer siet: gins’ komt hy met zijn Broeder aengetreden:
Sy zijn soo t schijnt al wel met malcandren te vreden.
I.Sone.
Maer hoe? soud dat niet sijn? Twist tusschen vrient en vrient
En past int minste niet, hoe veel te minder dient
Het dan dat Broeders self oneenich zijn bevonden,
Die als een lijf en Siel sijn moeten tallen stonden.
Vader.
En tis nochtans een saeck, die niet selden ghebeurt:
Soo ver oock dat d’een Broer naer danders doot wel speurt.
III.Sone
Maer Vader, zijt ghy hier?
Vader.
Ia Soon, ick heb nu langhen
Als tusschen hoop en vrees in twijfelmoed gehangen:
Meynende dat ghy sout komen, en quamt doch niet.
Waerom het dan tot noch toe minder is geschiet,
Dat ick u naer mijn wensch mijns herten sin verclaerde:
En ghy twelck ick u seydt, in een goet hert bewaerde.
Dat ick u wijsen mocht waer van ghy leven meucht:
’Tlichaem voorsiet van spijs: de Siel voor al met deucht.
III.Sone
Maer hebt ghy, Vader, noch wel yet om my te geven?
’Kmeyn datter wyders niet by u is overbleven.
Vader.
Maer Soon hoe praet ghy dus?
III. Sone.
Als onervaren die
Daer noch maer met een oogh de werelt inne sie.
Ghy hebt u Outsten Zoon, gheschickt ten dienst der kercken.
Den tweeden het Stadthuys. Wat sal den derden wercken?
Voor hun beyden? en sijn daer toe als haren slaef?
’Kmeyn dat ick soo voor haer niet stedes loop en draef.
Vader.
Maer Zoon, ghy schijnt my hier swaricheyt voor te wenden.
Ick wenschte dat ghy mijn uws Vaders hert recht kenden.
Maer op dat ick u nu soo veel my moogh’lick is
Wel onderrichte, en mijns ooghen-mercks ghewis
Maecke. Sult ghy verstaen: dat d, Eerst een groot begeren
Steedts heeft ghehadt, om inde Grootheyt te studeren.
De tweede heeft niet min van Ioncks aen grooten lust
Gehadt tot Studium? en nimmermeer gherust
Voor dat hy inder daet, met hert, siel, alle crachten
’Tstudium, twelck hy nu voleyndicht heeft betrachten.
III. Sone
Maer want sy nu dus verr’ door dijn hulp sijn gheraeckt
Is beyd de Werelt en Hemel voor haer gemaeckt
Alleen: en niet voor my oock, die ben min in weerden
Ia als vergheten van hun beyden op der eerden
| |
[Folio E1r]
| |
Vader.
Ghy weet, hoe dat ick u dickmael hebb’ aengheseyt
Dat het my seer lief waer, dat ghy u sinnen leyt
Aen ’tstudium, om tot t’een of t’ander te komen
Maer ghy en hebt dies noyt in’t herte aenghenomen.
III.Sone
Tis waer mijn zinnen zijn daer noch niet toeghestelt:
Maer ben veel liever met de honden in het velt.
I. Sone.
Soo hebt ghy dan hier in u Vader niet te schenden,
En sijn deughdelijck bedrijf tot gheen ondeucht te wenden.
In alles twelck daer van uwen Vader gheschiet
Hy op een Heylsaem en Godtvruchtich eynde siet.
En meynt ghy dat ghy als een slaef voor ons arbeyden
Sult moeten: en wyt groen sullen van uwe weyden
Voor af eten: het is soo verr‘ van daen goet knecht
Dat contrary is waer: want wie sijn dienst te recht
In Kerckelicke als in polytijcke saecken
Bedienen sal, en al wat ist te deghen maecken
Bedienende sijn Dienst in alle trouwicheyt:
Voltreckende sijn ampt in goed’ rechtveerdicheyt,
Die is, soot schijnt een hooft der Kercken, en een Heere
Der Inwoondren des Lants: Maer in der daet veel meere
Der dienaren Dienaer der Slaven Slaef altijt,
En nimmermeer vant Iock der dienstbaerheyt bevrijt
En wat dies meerder is. Hoe kant een Heer verdrieten
Sijn dienaers haer nootdruft doch te laten ghenieten?
Die daer ten Altaer dient van den Altare leeft:
Den Os, die ploeght, oock van de ploegh sijn voetsel heeft.
III.Sone
Maer wat salt zijn daer ick my mede sal erneren
’Ken sal ymmers niet van den hooghen boom afteren.
Tot dat mijn goedren gantsch ten eynde zijn gheraeckt
En van daer naer voortsloop met beyd’ mijn billen naeckt.
Vader.
Ey Soon, dat was het niet. Ghy sult u flucks begheven
Tot den coophandel, en daer van sult ghy wel leven.
Wanneer u God maer slechts zijn zeghen daer toe sendt
Sonder wien, watmen doet, niets komt tot een goet ent.
III.Sone
Dien handel sal my doch voor allen dinghen passchen?
Want als ick ’tspit ghewent mocht hebben inder asschen
Soo sal ick dan van een verdorven Coopman fijn
Daer naer wel fraykens een voortreff’lick Maeck’laer zijn.
| |
[Folio E1v]
| |
Vader.
Maer daer en most ghyt Soon niet laten op aen komen.
[...] Sone.
Och neen mijn Vader, maer wie kant somwijlen dromen
Hoet eynde doch van den Coophandel vallen sal;
Die niets heeft, heeft wel veel; die veel heeft, niets met al.
Vader.
Zoo moet ghy, oft soo viel, oock met die riemen royen;
Maer men moet steedts met vlijt naer hoogher walle boyen:
En met voorsichticheyt altijt wel sijn voorsien
Op datter gheen dwase Coopmanschap mocht gheschien;
Want reden moet stedes uwen Coophandel drijven,
Indien ghy anders wilt met eeren daer by blijven.
[...] Sone.
Ey, swijght doch daer van stil; want tusschen mal en vroet
(Weet alle man seer wel) wintmen het meeste goet.
Vader.
Maer veler slechticheyt sijn maer subtijle treecken,
Waer door sy dencken teen, en t’ander nochtans spreecken
Daerom oock dickwils staet gheschreven op de vloer
Dat ’tgoet, ghelijck het quam, oock soo weer henen voer
Maer wilt gy u, mijn Zoon, wel en wijs zijn beraden,
Zoo sult ghy desen raet uws Vaders niet versmaden:
Namentlick, ghy sult voor dijn naesten zijn, als ghy
Begheert en wenst dat oock u Naesten voor u sy:
Want met de maet daer med’ ghy sult hebben gemeten,
Sal u Godt voor of naer te meten niet vergheten.
|
|