Slauerhoff
(1940)–Constant van Wessem–
[pagina 7]
| |
[pagina 9]
| |
Een beschrijving van Slauerhoff's leven, zoo nauw verbonden met zijn dichten, vormt eensdeels een onmisbaar complement voor den belangstellenden lezer van zijn werken, anderdeels is zij gewenscht, omdat zich omtrent zijn levenswijs reeds een legende heeft gevormd: die van ‘das amoralische Ungeheuer’, zooals hij zichzelf eens, spottend, betitelde. Het leven van Slauerhoff is het leven van een romanticus geweest: wie zoo diep teleurgesteld kon worden als uit zijn dichten blijkt moet hooge verwachtingen hebben gekoesterd. In zijn leven projecteert zich zijn wezen, met zijn strijd der ‘onvereenigbare tegendeelen’, waaruit de conflicten ontstonden, die dat leven uiteenrukten en zijn gedichten maakten tot het toevluchtsoord, ‘waarin hij alleen kon wonen’. Men zal in dit boekje Slauerhoff's leven beschreven vinden in alle zakelijkheid, maar toch als een levensgeschiedenis, die zijn dichterlijk werk omlijnt, zoodanig, dat veel daarvan, door zijn eigen woorden toegelicht, als ‘reactie’ op levensgebeurtenissen is te zien en te verstaan. De beschrijver, een van hen, die hem sinds zijn vroegste literaire jaren hebben gekend, is zich ervan bewust, dat in dit kort bestek geen gedocumenteerde biographie kon worden gegeven. Maar het materiaal is bijeengebracht en geordend uit de talrijke verspreide gegevens, die beschikbaar waren, ook door inzage van veel, wat nog ‘particulier bezit’ was gebleven en waaruit, de discretie in acht nemend waar het in leven zijnde personen betrof, datgene is gekozen wat | |
[pagina 10]
| |
voor zijn persoon en zijn werk karakteristiek was te achten. Zoo hoopt deze levensbeschrijving van Slauerhoff een beeld te geven, dat de waarheid zoo dicht mogelijk nabij komt, zonder te verfraaien, maar ook zonder onbillijkheid, zonder legendevorming, maar ook zonder de kortzichtige veroordeeling van wat ons eerst begrijpelijk kan worden wanneer wij er volledig kennis van hebben. Nochtans: zonder te verhelen, dat een mensch als Slauerhoff, van welken kant ook genaderd, een ‘mysterie’ blijft beteekenen, in welks onthulling niemand ten volle kan slagen. |
|