Het beleg van Gent ten jare 965
(1845)–Gillis de Voocht–
[pagina 39]
| |
es deser weerelt overleden, waeromme grooten rauwe was gheheel Vlaendren duere, want hy subtyl was soeckende het welvaren van sijn ondersaten, ende wiert begraven Sinte Pieters cloostere op den beerch van Blandijn, in 't jaer Ons Heeren ixc. ende lxxxix. God heb de siele. Daerna de gravinne Rosula, die voor het overlyden van den grave Aernaut hernaempt wiert by den biscop van Doornick ende gheheeten Susanna, die huudde ende traude den conync van Vranckerijc, Lodewijck genaempt, metten welcken sy niet langhe in huwelic en was, want duer de liefde van haren eersten man Aernaut, die sy niet vergheten en conde es heur een siecte commen, daeraf su overleet, ende begheerde in haer dootbedde begraven te syne in 't cloostere van Blandijn, nu Sinte Pieters, by den grave Aernaut, haren eersten man, dwelck also ghedaen was, ghelijck de epitaphe ende carnacion op haer sepultuere ghegraveert mencie maect. Hier hebdy het hende van de belegherynghe van de dry conynghen van Vranckerijc, Inghelant ende Scotlant, ende de doot van Aernaut ende Rosula. |
|