Oude ende nieuwe lof-zangen, die gemeenlyk gezongen worden op de geboorte ons heeren Jesu Christi, van kers-nagt, tot Maria Ligtmisse toe
(1740)–Johannes Stichter–Stemme: Wel Jan wat.KOmt al te zamen naar den stal,
Daar leyt den grooten al,
Daar leyt den grooten al,
In doekxkens teer gewonden,
In de kribb' op wat Hooy en Strooy,
En beweent onse groote zonden;
Sus, sus Heer, Sus, sus Heer,
Hout op, hout op, en krijt niet meer.
Hy daalt uyt zijnen hoogen throon,
En neemt by ons de woon,
| |
[pagina 15]
| |
En neemt by ons de woon,
In groot ellendigheden:
In een arm' out vervallen koy,
Ziet hy beeft in zijn teere leden:
Sus, sus Heer, Sus, sus Heer,
Hout op, hout op, en krijt niet meer.
MARIAkust haar lieve Kint,
Dat zy in Doekxkens wint,
Dat zy in Doekxkens wint,
Vol Moederlijke minne:
d' Engels zingen in het aartsche dal:
Vreede Menschen van goeden wille:
Sus, sus Heer, Sus, sus Heer,
Hout op, hout op, en krijt niet meer.
Lof moet daar zijn tot alle tijt,
Het Kint gebenedijt, het Kint gebenedijt,
Den Koning nieuw gebooren,
Hy verlost ons van d' Helsche pijn,
Zonder hem waren wy verlooren,
Sus, sus Heer, Sus, sus Heer,
Hout op, hout op, en krijt niet meer.
|
|