Een been onder het zand
(1967)–Kees Simhoffer–Kees Simhoffer, Een been onder het zand. De Bezige Bij, Amsterdam 1967
DBNL-TEI 1
Wijze van coderen: standaard
-
-
gebruikt exemplaar
eigen exemplaar dbnl
algemene opmerkingen
Dit bestand biedt, behoudens een aantal hierna te noemen ingrepen, een diplomatische weergave van Een been onder het zand van Kees Simhoffer uit 1967.
redactionele ingrepen
Bij de omzetting van de gebruikte bron naar deze publicatie in de dbnl is een aantal delen van de tekst niet overgenomen. Hieronder volgen de tekstgedeelten die wel in het origineel voorkomen maar hier uit de lopende tekst zijn weggelaten. Ook de blanco pagina's (binnenkant voorplat, 2, 6, 8, 28, 42, 44, 60, 90, 114, 116, 128, 130, 158, 174, 194, 196, binnenkant achterplat) en pagina's met advertenties (195) zijn niet opgenomen in de lopende tekst.
[ voorplat]
kees simhoffer
een been onder het zand
verhalen
de bezige bij
[pagina 1]
Een Been onder het Zand
literaire reuzenpocket 245
[pagina 3]
KEES SIMHOFFER
Een Been onder het Zand
verhalen
1967
UITGEVERIJ DE BEZIGE BIJ
AMSTERDAM
[pagina 4]
Copyright 1967 Kees Simhoffer Haarlem
Omslagontwerp Leendert Stofbergen
Foto Cas Oorthuys
Typografie Peter Renard
Letter Monotype Van Dijck
Druk Thieme Nijmegen
[pagina 5]
INHOUD
Een Been onder het Zand | 7 |
De Hoed van de Dood | 27 |
De Gekleurde Piano | 43 |
De Stoel | 59 |
Het Oog in de Driehoek | 89 |
De Klok | 115 |
Een Mooie Dode | 129 |
De Fakkel | 157 |
De Achtste Dag | 173 |
[ achterplat]
De negen verhalen waarmee Kees Simhoffer (33) als prozaïst bij De Bezige Bij debuteert, gaan alle over gewone mensen in alledaagse situaties: een jongen die in militaire dienst moet, een man die zijn hond uitlaat. Maar die situaties worden zo beschreven, dat de absurditeit van alledag telkens voelbaar is. Steeds is het die situatie die tot handelen dwingt of die verder handelen onmogelijk maakt, omdat het recept zoek is. En naarmate de beschreven werkelijkheid navranter wordt en meer bizar, wordt de taal van Simhoffer harder en scherper. Toch is het sarkasme in geen van de verhalen misplaatst, al zal het misschien op de zenuwen werken. De durende gevolgen van de oorlog en de tirannie van zinloze tradities rechtvaardigen elk sarkasme.
Deze thematiek is niet nieuw, maar ze zal ook niet gauw verouderen. Bovendien schrijft Simhoffer erover in een uitgekiende taal die telkens verrast.
Enkele verhalen uit deze bundel verschenen eerder in de tijdschriften Beet, Podium, Tirade en Gandalf. Verder publiceerde Kees Simhoffer gedichten en artikelen over beeldende kunst en literatuur. In 1965 verscheen van hem een bundel gedichten: Woorden van aarde.
LRP 245/650/115