Het Walchers liedeboeck
(1611)–Dirk Schabaelje, Jan Philipsz. Schabaelje–Na de wijse
| |
[Folio 135r]
| |
Den mensch van aerde smal
Schiep welck ghetal // hy nu noch spyset
Liefde is Godt
En hy sprack selue tot
Adam? t'ghebot // hy niet en dede
Maer stont als sot
Na eyghen wysheyt bot
En een quaet lot // vercreech hy mede
Want de doot wert syn deel
D'eeuwige pyne heel
Oock wy als arm en bloot
Vielen in desen noot
Maer godt verdroot // alsulck bedreuen
Syn liefde t'onswaerts spoort
Deed' een belofte groot
Waer duer minioot // wy tleuen eruen
T'quam tot verbreen
Der menschen int ghemeen
Noch als onreen, int quaet voort gyngen
Daer waren geen
Schynt dan noah alleen
Die duert afscheen // aen godt noch hyngen
Want siet het Goddeloos
Gheslachte groeyd' altoos?
Doen Godt tot Abram sprack
In afgoderie stack
Hy, maer vertrack, alst godt hem seyde
Syn gheloof was niet swack
Deur eenich onghemack,
In menich tack // syn saet wtbreyde
Ick wil oock syn
Sprack Godt, v Godt en dyn
Zaets godt hoort myn, verbont, den segen
Comt oock deuyn
| |
[Folio 135v]
| |
Op d'heydens door v syn,
Die gaen met pyn, haer eyghen weghen,
Deur het boos onverstant
Waeren wy Godts vyant
Daer Godt den Abraham
Van haer wt tmidden nam
Plante die stam // maer wilde druyven
Daer van te lesen quam
Niet als een wyngaert tam
Godt synde gram, gynck haer verschuyven
Kinderen quaet
Des thoorens deur dees daet
Wy obstinaet // beuonden waren
Eylaes wat raet
En waert dat ons gheen saet
Godt hadde laeten ouerspaeren
Soo waren wy vergaen // als zodoma dus aen
Merckt godts liefde daer by
Hoe onghehoorsaem wy
hem sijn want hy, spreeckt ooc mits desen
Die deur sonden onvry // mijn volck niet
Sal hooren, ghy // sult mijn lief wesen meer en sy
Onder de voet
Laeghen wy in ons bloet
Niemant hoe vroet // bevryden conde
Sijn broed? goet is Godt deur liefde soet
Sant t'onser voet // die van geen sonde
En wiste wert gemaeckt
Voor ons tot sonde, naeckt
En bloot waren wy, maer
Hooren en doen wy naer
Zijn woort eenpaer // Godts kinders werden
wy, sijn volck openbaer // deur het ghelooue claer
Aen hem die daer // oock in volherden
| |
[Folio 136r]
| |
Princelick dan
Siet Godts liefde een an
Die ons dus van // den noot bevrydet
En waer elck can // bewist aen alleman
Liefd' (na den ban) dit niet vermydet
Vant doen wy wt Godts ryck niet tsneeft
Door sonden alghelyck
Moesten blyuen, soo heeft, ons godt die
Bewesen, gheeft // ons die ten vullen
Dus vreest en beeft
Voor Godt die bouen sweeft
Wy hem beleeft // na volghen sullen
Weest soo ghesint |
|