Het Walchers liedeboeck
(1611)–Dirk Schabaelje, Jan Philipsz. Schabaelje–Tsamenspraeck liet gaende
| |
[Folio 132r]
| |
Dus bequaem
Stelt doch my om soo by
V te comen als een tem
Schapken dat u niet
Af en vliet // want ghy diet
My al toe ghewent // sent
Liefde my gheschiet
Dat ick yet
V daer in sy obbedient
V welvaert
Oyt ghesocht // waer ick mocht
Heb ick lief om v profyt
Dy bewaert
En ghebrocht // vant tghedrocht
Dat in boosheyt scheyt iolyt
Dus was v begin
Meest al in // duecht seer din
Wat van my ghebuert // spuert
Want ick v bemin
Met den sin
Die van v niet af en schuert
Heer ghy weet
Hoe het gaet // met my staet
Hier beneden in dit dal
Want t'secreet
Vanden raet // noch gheen daet
V verborghen wesen sal
Dus belyd' ick hier
Goedertier // dat ick schier
In der sielen scha // sta
Want der minnen vier
Duert dangier
Is in my wt seer by na
Ick als noch
| |
[Folio 132v]
| |
Rechte voor // u mijn woort
Hebbe laten weten recht
Dat u doch
So ghyt hoort // met accoert
Wel in mijne weghen lecht
Ja soo menichmael
Met verhael // Prophetael
Is v dat verclaert // daert
V doch princypael
Vant verdwael
Heeft behouden en bewaert
Tis alsoo
Dat ghy heer // al veel meer
Goetheyt hebt bewesen wel
daer ick sno
Nam afkeer // van v leer
En u woorden was rebel
Dan ick met den mont
Nu doe cont // ghy my iont
Liefde openbaer // maer
Volghens u verbont
(Met den gront
Mijns herten) Com ick dit naer
Siet wat ick
Noch al de // als ghy me
In mijns vaders tooren stont
Met verschrick
Hier ter ste // maeckt ick vre
So ghy selve dat beuont
Niet duer menichfout
gelt of gout // dyn quyt schout
Krech, ick, tot behoet // soet
Maer dit vry betrout
V behout
| |
[Folio 133r]
| |
Is alleen mijn dierbaer bloet,
Lof eerlanck
Ick u ben // schuldich, en
Dat voor uwe weldaet goet
Maer den danck
Welcke men // u voor den
Seghen altyt geuen moet
Comt van my seer kleen
Doch ick meen // dat ghy een
Verdrach, met ghedult // sult
Hebben als ick reen
Met gheween
Bidde vergeeft my de schult
Bouen dit
Aldermeest // mijnen geest
Ick u o princesse schanck
Welcken bidt
Onghevreest // ende heeft
Met veel suchten tot ontfanck
Van dat ghy begeert
Die u leert troost en keert
Op dat als versijck // wijck
En ghy triumpheert
Domineert
Met my in mijs vaders rijck
V o prins
Nu voort an // niet en can
Ick ghegeuen vollen prijs
Ja geensins
Als ick dan // oock hier van
Te recht ben gheworden wijs
Hoe u liefde blaeckt
So volmaeckt // tot my haeckt
Dat sy tquaet coreckt // deckt
| |
[Folio 133v]
| |
Ben ick veroorsaeckt
Dat sy raeckt
Door u oock in my perfeckt
Weest soo ghesint |
|