Print Verzonken grenzen(1940)–Henriette Roland Holst-van der Schalk– Auteursrecht onbekend Vorige Volgende [pagina 2] [p. 2] Voor den eene die met mij was toen de oude grenzen verzonken en met mij naar nieuwe verten schreed. [pagina 6] [p. 6] Opgang [pagina 7] [p. 7] I Het voelen van de Liefde is het beste voor mij; het heeft de groote veiligheden in deze wateren-oneindigheden, deze oceanen-wijdheid zonder kusten. Wanneer ik haar maar heb, ga ik geruste, er woont een vastheid door mijn ziel en leden, uit alle smarten stijgt een glans van vrede: dat het zoo goed is ben ik mij bewuste. Daarom weet ik dat zij des levens eerste beginsel is, diepste wet van het worden, harteklop van het eeuwige bewegen. Wanneer zij in ons leeft het volste en teerste zijn wij tot harmonie daarmee gestegen: hoe zouden rust en kracht ons niet omgorden? Vorige Volgende