Dagelijks leeven van een wel-gesteld Christen, uit-gebeeld in verscheide zang-versen
(ca. 1720)–David Montanus–Doots-schaduwe.50. In dezen nagt, ô All-Bestier,
Ga naar margenoot+Geef mijne niet
My onderwijs te geven;
Hoe Doot en Leven,
Ga naar margenoot+Beid' ontmoeten hier.
Ga naar margenoot+Mijn Leger-plaats beeld' af
In nagt-vertooning,
Ga naar margenoot+Het stil en duister Graf,
Mijn laatste wooning.
Ga naar margenoot+Hoe my de vaak geruster
Aan de slaap-rust geeft;
Hoe my de Doot, haar Suster,
Meer voor d'oogen sweeft.
Ga naar margenoot+ Mijn Nagt-sweet is mijn Dood-sweet.
Ga naar margenoot+Mijne lakens zijn mijn doot-kleed.
Ik kies den slaap met lust:
Ga naar margenoot+Mijn Doot die is mijn Rust.
|
|