Beschouwing der wereld
(1977)–Jan Luyken–
[pagina 198]
| |
't Gaat uit zyn Banden. | |
![]() | |
En hy zeide tot haar een gelykenisse, Ziet den vygeboom, en alle de boomen. Wanneer zy nu uitspruiten, engy [dat] ziet, zo weet gy uit u zelven dat de Zomer nu naby is. Alzo ook gy, wanneer gy deze dingen zult zien geschieden, zo weet dat het Koningryke Gods naby is. | |
[pagina 199]
| |
Wy zien na wonder uit,
En wonder groeid als kruid.
Wanneer de Winter is geweeken,
Begind de Vroeg-tyd aan te breeken,
En wekt het leven uit de dood.
Die al zyn dagen had versleeten,
Ontvreemd van dit geheim te weeten,
Wat was hem zulk een wonder-groot!
Wanneer hy spruit en vrucht zag komen,
Uit swarte aarde en dorre boomen,
Uit kracht die 't oog verborgen leid,
En zonder Zomerdaagse zegen,
Zich nimmermeer en zouw bewegen,
Doch 't moet hervoor tot zyner tyd:
Tot zyner tyd zal 't ook gebeuren,
Met d'opgang van de eeuwige deuren,
Dat Adams breed en wyd geslacht,
Bewinterd zo veel duizend Jaaren,
Zich uit den dood zal openbaaren,
Door werking van een hooge kracht:
ô Heug'lyk Voor-jaar voor de vroomen,
| |
[pagina 200]
| |
Wiens vrucht op 't Hemels maal zal komen,
Terwyl der boozen snood gewas,
Van bitter, wrang en zuur bezeeten,
In 't helse zwynhok word gesmeeten,
Ter mesthoop van veel drek en as.
| |
Hoogelied II: 11, 12, 13. | |
En Kapittel VII: 12. | |
Jezaias XLV: 8. | |
[pagina 201]
| |
En Kapittel LXI: 11. | |
Ezechiel XVII: 5, 6. | |
Daniel XII: 2. | |
Joannes V: 28, 29. |
|