Mijn leven
(1877)–Mina Kruseman–Mej. Lucie Baart, Valkenburg.
| |
[pagina 224]
| |
Dat weet Mul ook wel, en daarom spreekt hij van vooruitzichten. Dat weet ïk ook, en daarom spreek ik van een publiek engagement!Ga naar voetnoot1 Eer! - Wat gaat er voor een man boven zijn eer? Als een man begrijpt dat zijn eer gemoeid is met een laagheid, zal hij niet laag durven zijn, ànders wèl. Mannen zijn niet krachtig, zij schijnen slechts zóó, en worden 't tusschenbeide om den schijn te handhaven! En dàt noemen ze eer!!! Maak hier nu niet uit op dat ik iets tegen Korteweg heb, ik vind hem heel goed, verstandig, nobel, solide en flink, voor zoo ver ik hem door Lize ken, maar je weet dat mannen-moed en mannen-kracht, even als mannen-liefde, me altijd aan 't lachen hebben gemaakt! Ik heb te veel mannen in mijn leven gekend om aan die vrouwelijke eigenschappen in mannen te gelooven. Een man is niet moedig als niemand hem ziet en is niet krachtig als niets hem dwingt het te zijn. Zijn moed is een vertooning, zijn kracht is een bluf, en zijn liefde is een koorts. Voilà tout. Laat dat alles geregeerd worden door zijn Eer, dan is er toch nog iets goeds van te maken; maar laat die policie ter zijde, dan staat de soliditeit van een man, moreel, zoo vast als 't haantje van den toren! Hélène heeft haar oude taktiek van domhouden gevolgd, en me, voor de makkelijkheid, in 't geheel niet geantwoord; dat heeft ze meer gedaan... Nous verrons wie 't langst kan zwijgen; als ik tegen Augustus geen antwoord heb, gebruik ik mijn geld voor Parijs, en dan heb ik geen antwoord meer noodig. ......................... Gisteren heb ik *** uit Amsterdam, bij mij gehad. Ik geloof dat hij kwam met een doel, maar ik heb hem niets verteld als dat ik 't druk had met 't opknappen van 't huis. - Hij vroeg naar 't congres, naar 't tooneel in Holland, enz. enz. en mijn antwoord was altijd: ‘Ik weet van niets; ik bemoei me met niets meer.’ Hij vond 't ‘zoo jammer’ dat ik niet wat van den generaal had overgenomen, namelijk ‘strategie’, dan had ik meer gedaan gekregen van de Amsterdammers, die nu eenmaal middelmatig waren, en waarmee ik dus wat had moeten schipperen en plooien, enz. enz. Enfin, te veel om te schrijven. ‘En jufvrouw Baart?’ ‘Wacht nog altijd op een engagement.’ ‘Ja, maar...’ ‘Amsterdam wacht op actrices, die spelen zonder door Amsterdam betaald te worden! Amsterdam heeft net 't soort wat | |
[pagina 225]
| |
't verdient te hebben, laat 't niet klagen, maar liever erkennen dat 't laag staat en dus niets beters waard is.’ ......................... Als Korteweg Mul vertelt dat hij met Lize publiek geëngageerd is, zal Mul hem even veel goeds van haar vertellen, als hij nu van plan is, denk ik, kwaad te zeggen. .........................
Mina. |
|